සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 26

වදන්හි අර්ථ:

• يَنْهَوْنَ عَنْهُ – ඔවුහු (මිනිසුන්) ඔහුගෙන් (නබි තුමාණන්ගෙන් හෝ අල්-කුර්ආනයෙන්) වළක්වති.
• وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ – ඔවුහු එයින් (එම ධර්මයෙන්) ඈත් වී සිටිති.
• وَإِن يُهْلِكُونَ – ඔවුහු විනාශ නොකරති.
• إِلَّا أَنفُسَهُمْ – තමන්ගේම ආත්මයන් හැර (වෙන කිසිවෙකු නොවේ).
• وَمَا يَشْعُرُونَ – ඔවුහු (එය) නොදනිති.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා අපට දන්වන්නේ එම ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳවය. ඔවුහු මිනිසුන් නබි මුහම්මද් තුමාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) වෙත පැමිණීමෙන් ද, උන්වහන්සේගේ ධර්මයට සවන් දීමෙන් ද, එය අනුගමනය කිරීමෙන් ද වළක්වති. ඒ අතරම ඔවුහු තමන්ද එම ධර්මයෙන් ඈත් වී සිටිති. එනම්, ඔවුහු අන් අයව යහමඟින් වළක්වන අතරම තමන්ද අයහපත් මාර්ගයේම ගමන් කරති.

එහෙත් ඔවුන්ගේ මෙම ක්රියාවෙන් සිදුවන හානිය අන් කිසිවෙකුට නොව, ඔවුන්ගේම ආත්මයන්ටය. මන්ද යත්, ඔවුන් මිනිසුන් ධර්මයෙන් වළක්වා ඔවුන්වද අයහපත් මාර්ගයට ගෙන යාමෙන් ඔවුන්ට ලැබෙන පාපය හා දඬුවම ඔවුන්ටම හිමිවේ. ඔවුන් අන් අයව නොමඟ යැවීමෙන් අන් අයට කළ හානියට වඩා තමන්ටම කරගන්නා හානිය ඉමහත්ය. නමුත් ඔවුන් මෙය නොදනිති. ඔවුන් සිතන්නේ තමන් අන් අයට හානි කරන බවය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් තමන්ටම හානි කරගන්නා බව ඔවුන්ට වැටහෙන්නේ නැත.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා ඉතාම යුක්තිගරුකය. ඔහු කිසිවෙකුට අනුන්ගේ පාපයේ බර උසුලන්නට සලස්වන්නේ නැත. සෑම කෙනෙකුම තම ක්රියාවන්ගේ ප්රතිඵල තමන්ම විඳියි.
2. යහමඟට බාධා කරන්නාට ලැබෙන්නේ අල්ලාහ් ඉදිරියේ දැඩි දඬුවමය. එමෙන්ම ඔහු අන් අයව නොමඟ යැවීම නිසා ඔහුට ලැබෙන පාපය, ඔහු අනුගමනය කළ අයගේ පාපයන්ට සමාන වේ.
3. මෙම ආයාතය තුළින් අපට වැටහෙන්නේ අල්-කුර්ආනය හා නබි තුමාණන්ගේ ධර්මය යහමඟට මග පෙන්වන ආලෝකයක් බවය. එයින් ඈත් වීම හෝ අන් අය එයින් වැළැක්වීම ඉමහත් අලාභයකි.
4. මනුෂ්යයා බොහෝ විට තමාට හානිකර දේ තමාටම කරගන්නා බව නොදනී. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීමෙන් තම ආත්මය ආරක්ෂා කරගැනීමට උත්සුක විය යුතුය.
5. සැබෑ ජයග්රහණය යනු අල්ලාහ්ගේ ධර්මයට අනුගත වීමය. එයින් ඈත් වන්නන් අවසානයේ පරාජිතයන් වන්නේ ඔවුන් තමන්ටම අහිමි කරගන්නා බැවිනි.