Surah Al-An'am — Aya 26

Ma’anar Kalmomi:

• يَنْهَوْنَ عَنْهُ: Suna hana mutane bin Muhammad (SAW) da sauraron Alƙur’ani.
• وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ: Suna nisa da kansa da kuma barin imani da shi.
• يُهْلِكُونَ: Suna halaka.
• يَشْعُرُونَ: Suna sani ko fahimta.

Tafsiri:

Waɗannan mushirikai suna hana mutane su bi Annabi Muhammad (SAW) da kuma sauraron Alƙur’ani, kuma suna nisa da kansu daga gare shi, ba su bar waɗansu su amfana da shi ba, kuma da kansu ba su amfana ba. To amma da wannan aikin su na hana mutane shiga addinin Allah, ba su halaka kowa face kansu kawai, domin kuwa cutar da wannan aikin ba ta wuce su zuwa ga waɗansu ba, amma ba su san cewa abin da suke yi na hana mutane shiga Musulunci shi ne dalilin halaka su ba, kuma ba su fahimci cewa wannan aikin zai jawo musu azaba a duniya da lahira ba.

Fa’idodi:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa duk wanda ya hana mutane bin gaskiya, to lallai cutar da wannan hani nasa ce kawai zai samu, ba wanda ya cutar da Allah ko Manzonsa ba.
2. Tana karfafa wa muminai zuciya cewa kada su ji tsoron ’yan adawa, domin kuwa makircinsu da hana su ba zai cutar da addinin Allah ba, sai kansu.
3. Tana nuna mana cewa mutum na iya yin aiki wanda zai halaka shi, alhali kuwa yana tsammanin yana taimakon addininsa ko al’ummarsa, saboda haka ya kamata mu riƙa bincika ayyukanmu da nufinmu.
4. A cikin aya akwai shaida cewa Allah yana kare Manzonsa da addininsa, kuma duk makircin maƙiya zai koma a kansu, wannan yana ƙara wa mumini imani da dogaro ga Allah.