Surah Al-An'am — Talata 40

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ – Sabihin mo (O Muhammad): Sabihin ninyo sa akin o ipaalam ninyo sa akin.
• عَذَابُ اللَّهِ – Ang parusa ni Allah na maaaring dumating sa inyo sa mundong ito.
• السَّاعَةُ – Ang Araw ng Pagbangon (Qiyamah) na itinakda para sa lahat ng nilalang.
• تَدْعُونَ – Tumatawag kayo o nananalangin.
• إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ – Kung kayo ay mga tapat sa inyong pag-aangkin.

Interpretasyon ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga mapagsamba sa diyus-diyusan: Sabihin ninyo sa akin — kung dumating sa inyo ang parusa ni Allah sa mundong ito, tulad ng mga sakuna at kapinsalaan, o dumating sa inyo ang Araw ng Pagbangon na ipinangako sa inyo — kanino kayo tatawag upang alisin ang kapinsalaang ito? Tatawag ba kayo sa iba maliban kay Allah, tulad ng inyong mga diyus-diyusan na inyong sinasamba? Kung kayo ay mga tapat sa inyong pag-aangkin na ang mga diyus-diyusan na ito ay nakapagbibigay ng pakinabang o nakapagtatanggal ng kapinsalaan, kung gayon ay tawagin ninyo sila sa oras na iyon. Ngunit tiyak na sa oras ng matinding pangangailangan, malilimutan ninyo ang lahat ng inyong mga diyus-diyusan at tatawag lamang kayo kay Allah nang buong katapatan, sapagkat alam ninyo sa inyong mga sarili na Siya lamang ang may kakayahang magtanggal ng kapinsalaan at magbigay ng kaligtasan. Ito ay isang patunay na ang inyong pagsamba sa mga diyus-diyusan ay walang batayan at hindi makatutulong sa inyo sa oras ng kagipitan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagkilala ng tao sa kapangyarihan ni Allah sa oras ng kagipitan ay likas sa kanyang pagkatao, sapagkat kahit ang mga mapagsamba sa diyus-diyusan ay bumabalik kay Allah kapag dumating ang kapinsalaan — ito ay nagpapakita na ang Tawhid (pag-iisa kay Allah) ay nakatanim sa likas na pagkatao ng bawat isa.
2. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na kaligtasan at tulong ay nagmumula lamang kay Allah, kaya nararapat na italaga natin ang ating pagsamba at panalangin sa Kanya lamang sa lahat ng pagkakataon — sa ginhawa man o sa kagipitan.
3. Ang pag-asa sa mga nilalang o mga diyus-diyusan maliban kay Allah ay isang malaking kamalian, sapagkat sa oras ng tunay na pangangailangan, ang mga ito ay hindi makapagbibigay ng anumang tulong — ito ay nagpapalakas ng ating pananampalataya at nagtuturo sa atin na maging matatag sa pagsamba sa nag-iisang Diyos.
4. Ang pag-alaala sa Araw ng Pagbangon ay nagpapataas ng ating kamalayan sa pananagutan sa harap ni Allah, at nagtutulak sa atin na mamuhay nang matuwid at maghanda para sa kabilang buhay sa pamamagitan ng mabubuting gawa at taos-pusong pagsisisi.