Surja El-En'am — Ajet 44

Kuptimet e fjalëve:

• “Nesuan”: E lanë pas dore, nuk e vunë në zbatim.
• “Dhukkiru bihi”: Ajo që u ishte tërhequr vëmendja dhe ishin këshilluar me të.
• “Fetehna”: Hapëm, dhamë mundësi.
• “Baghteten”: Papritur, befas, pa paralajmërim.
• “Mublisun”: Të dëshpëruar, të zhgënjyer, pa asnjë shpresë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur ata i harruan këshillat dhe paralajmërimet që u ishin dhënë, dhe nuk iu përgjigjën thirrjes së të dërguarve të tyre, Allahu iu hapi dyert e mirësive dhe begative të kësaj bote. Ata kishin qenë në skamje dhe sëmundje, por Ai ua ndërroi gjendjen në begati dhe shëndet. Kjo nuk ishte shenjë e kënaqësisë së Tij me ta, por ishte një formë e tërheqjes së tyre gradualisht në humnerë (istidraxh). Kur ata u ndjenë rehat dhe u kënaqën me atë që kishin marrë, u mbushën me krenari dhe mendjemadhësi, duke mos iu drejtuar Allahut me falënderim dhe pendim, atëherë Ai i kapi papritur me dënimin e Tij. Në atë moment, ata mbetën të hutuar dhe të dëshpëruar, pa asnjë shpresë për shpëtim, të zhytur në pikëllim dhe pendim që nuk u bëri dobi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mirësitë dhe begatitë e kësaj bote nuk janë domosdoshmërisht shenjë e kënaqësisë së Allahut me robin e Tij; ato mund të jenë sprovë dhe tërheqje graduale në dënim.
2. Nxitimi për t’u kthyer te Allahu me pendim dhe falënderim në kohën e mirësisë është mënyra për t’u shpëtuar nga dënimi i papritur.
3. Dënimi i Allahut vjen befas, prandaj njeriu nuk duhet të mashtrohet nga jeta e kësaj bote dhe të harrojë përgjegjësinë e tij ndaj Krijuesit.
4. Ky ajet na mëson se durimi në vështirësi dhe falënderimi në begati janë çelësat e ruajtjes nga zemërimi i Allahut dhe se Ai i do robërit e Tij që i drejtohen Atij në çdo gjendje.