سوره انعام — آيت 44

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• نَسُوا: وساريائون، ڇڏي ڏنائون.
• مَا ذُكِّرُوا بِهِ: جنهن جو نصيحت ۽ ياد ڏيارڻ انهن کي ڏنو ويو هو.
• فَتَحْنَا: اسان کوليا.
• أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ: هر شيءِ جا دروازا، يعني دنيا جي هر قسم جي نعمت ۽ رزق جا رستا.
• بَغْتَةً: اوچتو، اچانڪ.
• مُبْلِسُونَ: مايوس، حيران ۽ پريشان ٿي ويا، هر خير کان نااميد.

2) آيت جي تفسير:

پوءِ جڏهن انهن ماڻهن ان نصيحت ۽ ياد ڏيارڻ کي وساري ڇڏيو، جيڪو انهن کي ڪيو ويو هو، ۽ الله جي حڪمن تي عمل ڪرڻ ڇڏي ڏنائون، تڏهن اسان انهن تي دنيا جي هر شيءِ جا دروازا کولي ڇڏيا ــ رزق، مال، اولاد، صحت ۽ آسودگي جا رستا ــ اهو سڀ ڪجهه انهن کي آزماندڙ طور ڏنو ويو، جيئن اهي غفلت ۾ وڌيڪ اڳتي وڃن. ايتري تائين جو جڏهن اهي انهن نعمتن تي خوش ٿيا ۽ مغرور ٿي ويا، ۽ اهو سمجهيائون ته اهي هميشه انهي حال ۾ رهندا، تڏهن اسان انهن کي اوچتو پڪڙي ورتو ــ يعني عذاب ۾ گرفتار ڪيو ــ پوءِ اوچتو اهي مايوس ۽ حيران ٿي ويا، هر خير کان نااميد ٿي ويا، ۽ انهن کي ڪا به راهه فرار جي نظر نه آئي.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن کي نعمتن سان آزماندو آهي، ته اهي شڪر ڪن ٿا يا غفلت ۾ پون ٿا.
• دنيا جي نعمتن جي گهڻائي ۽ خوشحالي به هڪ آزمائش آهي، ان تي مغرور ٿيڻ نه گهرجي.
• جڏهن ماڻهو نصيحت ۽ ياد ڏيارڻ کي وساري ڇڏيندو آهي، تڏهن الله جي گرفت اوچتو ايندي آهي.
• الله جي عذاب کان اڳ ۾ ئي توبه ۽ نيڪي ڏانهن موٽڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اوچتو عذاب اچي سگهي ٿو.
• دنيا جي زينت ۽ آسودگي آخرت جي ڪاميابي جي ضمانت نه آهي، اصل ڪاميابي الله جي فرمانبرداري ۾ آهي.
• قرآن مجيد ۾ اهڙيون ڪهاڻيون ۽ عبرتون اسان کي سجاڳ ڪن ٿيون، ته اسان غافلن ۾ شامل نه ٿيون.