စူရာ အလ်-အန်အာမ် — အာယာသ် 44

၁။ အာယသ်တော်တွင် ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်သော ဝေါဟာရများ၏ အဓိပ္ပာယ်

• نَسُوا (နစူ): သူတို့သည် မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်၊ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်၊ စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။
• ذُكِّرُوا بِهِ (ဇုက္ကိရူ ဗိဟိ): သူတို့အား သတိပေးနှိုးဆော်ခဲ့သည့် အရာများ၊ ဆုံးမဩဝါဒများ။
• فَتَحْنَا (ဖတဟ်နာ): ငါအရှင်မြတ်သည် ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
• أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ (အဗ်ဝါဗာ ကုလ်လိ ရှိုင်အင်): အရာခပ်သိမ်း၏ တံခါးများ — ဆိုလိုသည်မှာ လောကီအကျိုးခံစားခွင့်များ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာများ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် သာယာဝပြောမှုများ။
• بَغْتَةً (ဗဂ်ျတသန်): ရုတ်တရက်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ။
• مُبْلِسُونَ (မုဗ်လိစူန): မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သူများ၊ စိတ်ပျက်အားလျော့သူများ၊ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသူများ။

၂။ အာယသ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

ဤအာယသ်တော်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က လူသားများအား ဆုံးမသွန်သင်ပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှင်းပြထားပါသည်။ အရှင်မြတ်သည် လူတို့အား ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ရောဂါဝေဒနာနှင့် အခက်အခဲများဖြင့် သတိပေးလေ့ရှိပါသည်။ ထိုသတိပေးမှုများမှတစ်ဆင့် လူတို့သည် အရှင်မြတ်ဘက်သို့ လှည့်ပြန်လာပြီး အပြစ်များမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် မျှော်လင့်ပါသည်။ သို့သော် ထိုလူများသည် သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုပြီး ဆုံးမဩဝါဒများကို မေ့လျော့သွားကြသောအခါ အရှင်မြတ်သည် သူတို့အပေါ်၌ လောကီအကျိုးခံစားခွင့်များ၏ တံခါးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပေးလိုက်ပါသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ချမ်းသာသုခဖြင့် လဲလှယ်ပေးလိုက်ပြီး ရောဂါဝေဒနာကို ကျန်းမာသန်စွမ်းမှုဖြင့် အစားထိုးပေးလိုက်ပါသည်။

ဤသည်မှာ အရှင်မြတ်၏ စမ်းသပ်မှုတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ လူတို့သည် ထိုချမ်းသာသုခများကို ရရှိသောအခါ မာန်တက်လာကြပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလာကြပါသည်။ ကျေးဇူးတော်ကို မေ့လျော့ပြီး အရှင်မြတ်ကို မသတိရတော့ပါ။ ထိုအခါ အရှင်မြတ်သည် သူတို့အား ရုတ်တရက် အပြစ်ဒဏ်ဖြင့် ဖမ်းဆီးကိုင်တွယ်လိုက်ပါသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ကင်းမဲ့သွားကြပြီး စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့