ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 44

የቃላት ማብራሪያ፦

• نَسُوا (ነሱ)፦ ረሱ፣ ተዉ።
• مَا ذُكِّرُوا بِهِ፦ የተገሰጹበትንና የተማሩበትን ምክር።
• فَتَحْنَا፦ ከፈትን።
• أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ፦ የሁሉንም ነገር በሮች — ማለትም የብዙ ሀብትና ጤና።
• بَغْتَةً፦ በድንገት፣ ሳያውቁ።
• مُبْلِسُونَ፦ ተስፋ የቆረጡ፣ ግራ የተጋቡ።

የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ የሰጣቸውን ምክርና ማስጠንቀቂያ ሲዘነጉና ሲተዉ፣ ከድህነትና ከበሽታ በኋላ የሁሉንም ነገር በሮች — ማለትም ሀብትን፣ ጤናንና ምቾትን — ከፈተላቸው። ይህ ግን የእርሱ መሞከሪያና ቀስ በቀስ ወደ ጥፋት የሚመራ መንገድ ነበር። በተሰጣቸው ጸጋ ሲደሰቱና ሲኮሩ፣ ሲዘናጉና ወደ አላህ ሳይመለሱ ሲቀሩ፣ በድንገት ቅጣታችን ያዘቻቸው። ወዲያውኑም ተስፋ የቆረጡ፣ ግራ የተጋቡና ምንም የሚያድናቸው የሌላቸው ሆኑ።

ይህች አንቀጽ ትምህርት ይሰጠናል፦ አላህ ሰውን በጸጋም በመከራም ይፈትነዋል። ጸጋ ሲመጣ አመስጋኝ መሆን፣ መከራ ሲደርስ ታጋሽና ወደ አላህ ተመላሽ መሆን ይጠበቅብናል። ምክርን መርሳትና መተው ወደ ጥፋት ይመራል፤ ምክንያቱም አላህ በምህረቱ ብቻ ሳይሆን በፍትሑም ይገዛል። እንግዲህ ልባችንን ንቁ አድርገን፣ የአላህን ትእዛዛት በመፈጸምና ከክልከላዎቹ በመራቅ የእርሱን ውዴታ እንፈልግ። ይህች ዓለም የፈተና ቤት ናት፤ የጸጋዋም የመከራዋም ጊዜያዊ ነው። በእርሱ ላይ የምንታመንና ወደ እርሱ የምንመለስ እንሁን፤ እርሱ ምስጉን ጠባቂ ነውና።