Аль-Анам · 49/165
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ۝٤٩
Wallazeena kazzaboo bi Aayaatinaa yamassuhumul `azaabu bimaa kaanoo yafsuqoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ба касоне, ки оёти моро дурӯғ гуфтанд, ба ҷазои нофармонияшон азоб хоҳад расид!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Шарҳи калимаҳои оят:
  • «كَذَّبُوا»: дурӯғ бароварданд, инкор карданд.
  • «آيَاتِنَا»: оятҳо ва нишонаҳои Мо — яъне оятҳои Қуръон ва мӯъҷизаҳое, ки аз ҷониби Худо нозил шудаанд.
  • «يَمَسُّهُمُ»: ба онҳо мерасад, онҳоро фаро мегирад.
  • «الْعَذَابُ»: азоб, ҷазои дарднок.
  • «يَفْسُقُونَ»: аз тоаъати Худо берун мешуданд, гуноҳ мекарданд ва аз роҳи рост дур мешуданд.
  1. Тафсири оят:

Онҳое, ки оятҳои Мо — яъне Қуръони Карим ва далелҳои равшани Худоро дурӯғ шумурданд ва ба онҳо имон наоварданд, дар рӯзи қиёмат азоб ба онҳо мерасад ва онҳоро фаро мегирад. Ин азоб ба сабаби он аст, ки онҳо аз фармони Худо берун шуданд, ба гуноҳ ва нофармонӣ идома доданд ва аз роҳи ҳақ рӯй гардонданд. Пас ҷазои онҳо аз ҷинси амали худашон аст: чун онҳо ҳақро инкор карданд ва аз тоаъат дур шуданд, азоб низ онҳоро дармеёбад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки инкори оятҳои Худо ва дурӯғ шумурдани онҳо оқибати бад дорад ва ба азоби Худо мерасонад.
  • Худованд одил аст; Ӯ касеро бе сабаб азоб намекунад, балки азоб дар натиҷаи амали худи банда ва берун шудан аз тоаъати Ӯст.
  • Оят моро тарғиб мекунад, ки ба оятҳои Қуръон бовар кунем, аз фармонҳои Худо итоат намоем ва аз гуноҳу нофармонӣ дурӣ ҷӯем.
  • Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст; ҳар кас ба он имон оварад ва аз он пайравӣ кунад, ба роҳи рост ҳидоят меёбад ва аз азоб наҷот меёбад.
  • Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки тоаъат ва итоат ба Худо сабаби саодат ва некбахтӣ дар дунё ва охират аст, ва нофармонӣ сабаби ҳалокат ва азоб мебошад.


📜 Оят 47-51 — Сураи Аль-Анам

47قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ
Бигӯ; «Хабар диҳед, агар азоби Худо ба ногоҳ ё ошкоро бар шумо фурӯд ояд, оё ғайри ситамкорон ҳалок мешаванд?»
48وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۖ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Мо паёмбаронро ҷуз барои мужда додан ё бим кардан намефиристем. Пас ҳар кас, ки имон овард ва кори шоистае кард, бимнок ва ғамгин намешавад!
49وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
Ва ба касоне, ки оёти моро дурӯғ гуфтанд, ба ҷазои нофармонияшон азоб хоҳад расид!
50قُل لَّا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ
Бигӯ; «Ба шумо намегӯям, ки хазинаҳои Худо назди ман аст. Ва илми ғайб ҳам намедонам. Ва намегӯям, ки фариштае ҳастам. Танҳо ба чизе пайравӣ мекунам, ки бар ман ваҳй шудааст». Бигӯ: «Оё нобинову бино яксонанд? Чаро намеандешед?»
51وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
Огоҳ соз ба ин китоб касонеро, ки аз гирд омадан бар остони Парвардигорашон ҳаросноканд, ки онҳоро ғайри Ӯ ҳеҷ ёвареву шафеъе нест. Бошад, ки парҳезгорӣ кунанд.
Аль-АнамФеҳристи Қуръон
165Оят
MeccanRevelation
49Оят

Тарҷума — Аль-Анам 49

Сураи Аль-Анам Оят 49 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба касоне, ки оёти моро дурӯғ гуфтанд, ба ҷазои…

Сураи Оят 49/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 47–51. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers