Surah Al-Munafiqun — Aya 7

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "حَتَّى يَنْفَضُّوا" : har sai sun watse su bar shi (Manzon Allah ﷺ).
• "خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ" : ma’ajin arziki da tanadi na sama da ƙasa, dukana Allah ne ke da iko a kansu.

Fassarar Ayar:

Waɗannan munafukai su ne waɗanda suke cewa waɗansu mutanen Madina: “Kada ku yi ciyarwa (ku ba da dukiyarku) ga waɗanda suke tare da Manzon Allah (daga cikin matalauta da baƙi) har sai sun watse daga gare shi.” Suna fatan haka ne don su raba sahabbai da Manzon Allah, su kuma su raunana musu ƙarfi. Amma Allah Shi kaɗai ne ke da ma’ajin arziki na sammai da ƙasa, Shi ne ke azurtar da wanda Ya so, kuma Shi ne ke hana wanda Ya so. Dukiyar da suke ba da ita ko suke hana ta, ba ta da wani tasiri a kan shirin Allah. Amma munafukai ba su fahimta ba, domin rashin saninsu da ikon Allah da kuma jahilcinsu game da Shi ya sa suke tunanin cewa za su iya hana abin da Allah Ya so ya faru.

Fa’idodin Darasi:

1. Munafukai a kowane zamani suna ƙoƙarin raba al’ummar Musulmi da shugabanninsu na gaskiya, don su raunana addini, amma Allah yana lura da su kuma zai ɓata makircinsu.
2. Arziki da tanadi duk na Allah ne, ba na wani mutum ba; don haka kada mu dogara ga dukiyar mutane, amma mu dogara ga Allah wanda yake da iko a kan komai.
3. Kyauta da ciyarwa a kan Manzon Allah da sahabbansa suna da daraja mai girma a wurin Allah, kuma duk wanda ya taimaki addinin Allah, Allah zai taimake shi.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu riƙe haɗin kai da juna, mu kuma guji duk wani abu da zai raba tsakaninmu, saboda rabuwa ita ce makamin munafukai.