Surah Al-Munafiqun — Aya 6

Ma’anar Kalmomi:

• Sawa’un ‘alaihim: Daidai ne a gare su.
• Astaghfarta lahum: Ka nemi gafarar Allah a gare su.
• Al-Fasiqin: Masu fita daga ɗa’a ga Allah, masu nacewa a kan zunubi da kafirci.

Tafsirin Ayar:

Ya Manzo Allah (SAW), ba shi da wani amfani a gare su ko ka nemi gafarar Allah a gare su ko ba ka nema ba; duk daidai ne a gare su. Domin Allah ba zai gafarta musu ba har abada, saboda sun nace a kan kafirci kuma sun tsaya tsayin daka a kan fasa (fita daga ɗa’a). Lalle ne Allah ba ya shiryar da mutanen da suka fita daga ɗa’arsa, masu nacewa a kan saba masa, ba ya ba su damar shigar imani ba. Don haka, neman gafara a gare su ba zai amfana ba, domin Allah ya yanke hukunci a kansu da rashin shiryuwa saboda tsananin kafircinsu da fasiƙancinsu.

Fa’idodin Ayar:

1. Neman gafara ga mai kafirci da ya nace ba shi da amfani, kuma ba shi da tasiri a wajen Allah, domin Allah ba ya gafarta wa wanda ya mutu a kan kafirci.
2. Nacewa a kan zunubi da kafirci na hana mutum samun shiryuwar Allah da gafararsa.
3. Ayar tana nuna wa muminai cewa su yi tawakkali ga Allah kuma su yarda da hukuncinsa, kuma kada su ɓata lokacinsu a kan abin da ba shi da amfani.
4. Tana tunatar da mu cewa shiryuwa da ɓata duk daga Allah ne, kuma babu wani abin da zai canza hukuncinsa idan ya yanke shawara a kan wani.
5. Tana ƙarfafa muminai su nisanta daga fasiƙanci da nacewa a kan zunubi, domin su sami gafarar Allah da yardarsa.