سوره ملک — آیه 26

معانی کلمات:

• نَذِيرٌ: بیمدهنده، هشداردهنده.
• مُبِينٌ: آشکار و روشن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) دستور میدهد که در پاسخ به کسانی که با تمسخر و انکار، زمان وقوع قیامت را میپرسند و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده کی محقق میشود؟» بفرماید: «دانش و آگاهی از زمان قیامت، مخصوص خداوند است و هیچکس — نه فرشتهای مقرّب و نه پیامبری مرسل — از آن آگاه نیست. من فقط وظیفه دارم شما را از عاقبت کفر و گناه بترسانم و هشدار دهم؛ هشداری روشن و آشکار، نه پنهان و مبهم. من آنچه را که خداوند به من فرمان داده است، به روشنی به شما ابلاغ میکنم و وظیفه من رساندن پیام است، نه دانستن زمان وقوع آن.»

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید در علم غیب: علم به زمان قیامت و امور غیبی، تنها نزد خداوند است و هیچکس در این دانش شریک او نیست. این آیه، مؤمنان را به توحید و اعتماد کامل به خداوند دعوت میکند.
2. مسئولیت پیامبران: وظیفه پیامبران، ابلاغ پیام و هشدار روشن است، نه پاسخگویی به سؤالاتی که در حیطه علم الهی است. این امر، ایمان به غیب و تسلیم در برابر اراده خداوند را در دل انسان تقویت میکند.
3. آمادگی برای قیامت: چون زمان قیامت بر ما پوشیده است، باید همواره آماده باشیم و با تقوا و عمل صالح، خود را برای آن روز مهیا کنیم. این ندانستن زمان، رحمتی است که انسان را در حالت بیداری و مراقبه نگه میدارد.
4. اخلاص در دعوت: پیامبر اسلام (ص) با این بیان، اخلاص خود را نشان میدهد و ثابت میکند که او فقط پیامرسان است و هیچ ادعایی فراتر از آن ندارد. این درس بزرگی است برای همه مبلغان دین که باید فقط به ابلاغ پیام الهی بسنده کنند.