سوره ملک — آیه 4

معانی کلمات:

• کَرَّتَیْنِ: دو بار، یا بارها و به صورت مکرر.
• خَاسِئًا: خوار و ذلیل، رانده‌شده و بازگشته در حالی که از یافتن نقص ناامید است.
• حَسِیر: خسته و درمانده، کور و از کار افتاده در دیدن.

تفسیر آیه:

سپس بارها و بارها چشم خود را به آسمان بازگردان و با دقت در آن بنگر تا اگر خلل یا شکافی در آفرینش آن می‌یابی، آن را بیابی. اما هر بار که نگاه می‌کنی، چشم تو در حالی به سوی تو بازمی‌گردد که خوار و ذلیل است و هیچ نقص و عیبی در آفرینش آسمان نمی‌یابد؛ چشمی که از شدت جستجو و دقت، خسته و درمانده شده و از یافتن هرگونه خلل و نارسایی ناتوان گشته است. این آیه نشان می‌دهد که آفرینش خداوند چنان کامل و بی‌نقص است که حتی با تکرار نگاه و دقت فراوان، هیچ عیبی در آن دیده نمی‌شود و چشم بیننده در نهایت با ناامیدی و خستگی بازمی‌گردد.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه انسان را به تفکر و تدبر در آفرینش خداوند دعوت می‌کند و نشان می‌دهد که جهان هستی با نظمی شگفت‌انگیز و بی‌عیب آفریده شده است؛ نظمی که خود دلیلی بر وجود خالقی حکیم و تواناست.
• تکرار نگاه و دقت در آفرینش، ایمان انسان را به قدرت و علم بی‌پایان خداوند تقویت می‌کند و او را به شگفتی و تحسین وا می‌دارد.
• این آیه به ما می‌آموزد که هرچه بیشتر در آفرینش خداوند بیندیشیم، به عظمت و کمال او پی می‌بریم و این تفکر، ما را به پرستش و شکرگزاری او نزدیک‌تر می‌کند.
• همچنین نشان می‌دهد که جهان هستی هدفمند و بی‌نقص است و هیچ بیهودگی و نقصی در آن راه ندارد؛ این امر به انسان آرامش می‌دهد و او را به نظم و دقت در زندگی خود نیز دعوت می‌کند.