Аль-Калам сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• سُبْحَانَ: Аллаһты кемшіліктерден пәк деп дәріптеу, Оны әділетсіздіктен арылау.
• ظَالِمِينَ: өзіне-өзі әділетсіздік жасаушылар, шектен шығушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Олар бақтарының өртеніп кеткенін көргенде, Аллаһты мадақтап, Оны кемшіліктен пәк деп таныды және өздерінің күнәһар екенін мойындады. Олар: «Уа, Раббымыз! Сен пәксің, кемшіліктен арысың. Шынында біз өзімізге әділетсіздік жасадық», – деді. Яғни олар бақтарының жемісін міскіндерге бермеуге бел буды, «Аллаһ қаласа» деп айтпады, осылайша өздеріне зиян келтірді. Олар Аллаһтың әділдігін мойындап, бастарына келген нәрсенің өз күнәларының салдары екенін түсінді. Олар өздерінің шектен шыққанын, Аллаһтың әміріне қарсы келгенін және кедейлердің құқығын бермегенін мойындап, тәубеге келді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Қиындыққа тап болғанда, Аллаһты пәк деп дәріптеп, өз күнәмізді мойындау – иманның белгісі.
• Басымызға келген қиындықтың көбі өз қолымызбен жасаған қателіктерден болады.
• Аллаһтың берген нығметтерінде мұқтаждардың да үлесі бар екенін ұмытпау керек.
• Тәубе ету – Аллаһқа жақындаудың және кешірім алудың жолы.
• «Аллаһ қаласа» деп айту – істің берекесінің кепілі.
• Әділетсіздік жасаған адам өзін-өзі әділетсіздікке ұшыратқанын білуі керек.
• Аллаһ әділ, Ол ешкімге әділетсіздік жасамайды.
• Қиындықтан кейін тәубе етіп, жақсылыққа ұмтылу – мұсылманның кемелдігі.