Kalem Suresi — Ayet 29

Kelime Anlamları:

• Sübhâne Rabbina: Rabbimizi tenzih ederiz, O'nu her türlü eksiklikten ve zulümden uzak tutarız.
• İnnâ künnâ zâlimîn: Şüphesiz biz zalimlerden olduk, kendimize zulmettik.

Tefsir:

Bu âyet, ashâb-ı cennet (bahçe sahipleri) kıssasının en dokunaklı anlarından birini bizlere aktarır. Onlar, bahçelerini sabah erkenden toplamaya gittiklerinde, bahçelerinin yanıp kül olmuş hâliyle karşılaştılar. Önce "Biz yanlış yola sapmışız" dediler, fakat bahçelerinin o olduğunu anlayınca "Hayır, biz mahrum bırakıldık" dediler. İçlerinden en adaletli olanı, daha önce onlara "Allah'ın izniyle demeli değil miydiniz?" diye hatırlattığını söyleyince, akılları başlarına geldi ve şu itiraflarını dile getirdiler:

"Rabbimizi tenzih ederiz. Şüphesiz biz zalimlerdik."

Bu söz, onların pişmanlıklarının ve hakikati idrak edişlerinin ifadesidir. Onlar, bahçelerinin yanmasını Allah'a nispet etmekten kaçındılar; çünkü Allah asla zulmetmez. Asıl zulmü kendileri yapmışlardı: Yoksullara haklarını vermemeye karar vermişler, "inşallah" demeyi unutmuşlar ve Allah'ın emrine karşı gelmişlerdi. İşte bu yüzden "Biz zalimlerdik" dediler. Yani suçun kendilerinde olduğunu, cezanın da adil olduğunu itiraf ettiler.

Bu itiraf, tövbenin kapısını araladı. Onlar, hatalarını kabul ederek Allah'a yöneldiler ve O'ndan daha iyisini umdular. Nitekim devam eden âyetlerde "Umulur ki Rabbimiz bize daha iyisini verir" dedikleri nakledilir.

Ders ve İbret:

Bu kıssa bizlere ne güzel bir ders verir! İnsan, hatasını kabul ettiğinde ve Allah'a yöneldiğinde, Rabbi onu asla yüzüstü bırakmaz. Allah, kullarının tövbesinden hoşnut olur ve onlara daha güzellerini lütfeder. Bizler de günlük hayatımızda hata yaptığımızda, suçu başkalarına veya kadere yüklemek yerine, "Rabbimizi tenzih ederiz, biz zalimlerden olduk" diyerek kendimizi muhasebe etmeliyiz. Bu, hem kalbimizi arındırır hem de Allah'ın rızasına vesile olur. Unutmayalım ki, pişmanlık ve itiraf, tövbenin ilk adımıdır ve Allah tövbe edenleri çok sever.