Аль-Калам сүресі — Аят 30

1. Сөздердің мағынасы:

• فَأَقْبَلَ — бет бұрды, бір-біріне қарай жүздесті.
• يَتَلَاوَمُونَ — бір-бірін кінәлады, бір-біріне «сен кінәлісің» деп мін тақты.

1. Аяттың тәпсірі:

Олар бақтарының өртеніп, қирап қалғанын көрген соң, бір-біріне бет бұрып, өзара кінәласа бастады. Әрқайсысы екіншісін жазғырып, «осының бәріне сен себеп болдың» деп мін таға бастады. Себебі олар бұған дейін кедей-кепшіктерге бақтың өнімінен үлес бермеуді, яғни сараңдық пен қатыгездікті бірлесіп шешкен еді. Енді сол шешімдерінің салдарынан бақтарынан айырылып, қолдары құр қалғанын түсінгенде, әркім өз ісіне өкініп, бірақ кінәні бір-біріне аудара бастады. Бұл — адам баласының әлсіздігінің көрінісі: қателікке бірге барып, жауапкершілікті бір-біріне арта салу. Алайда шынайы тәубе — кінәні өзіңнен іздеу, Аллаға бойсұнып, кешірім сұрау. Осы аят арқылы Алла Тағала бізге өз қателіктерімізді мойындап, бір-бірімізді кінәлаудың орнына, Аллаға бет бұрып, тәубе етудің маңыздылығын үйретеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Қателік жасалғанда бір-бірін кінәлау адамды дұрыс жолға салмайды; шынайы шешім — Аллаға тәубе етіп, кешірім сұрау.
• Сараңдық пен мұқтаждарға көмектеспеу — Алланың берген нығметінен айырылуға әкелетін ауыр күнә.
• Алланың берген байлығы мен нығметі — сынақ; оны кедей-кепшіктермен бөлісу, зекет пен садақа беру — әрбір мұсылманның парызы.
• Өзара кінәлау орнына, бірлесіп тәубе етіп, Алланың разылығына ұмтылу — мұсылман қауымының бірлігін сақтайды.
• Құран — адамзатқа әрдайым тура жол көрсететін, өткен қауымдардың тарихынан ғибрат алуға шақыратын кітап. Оны оқып, бой түзеу — бақыттың кілті.