Sura Al-Qalam — Aya 49

Maana ya maneno:

• تَدَارَكَهُ: kumfikia, kumfikia na kumkinga.
• نِعْمَةٌ: rehema na fadhila kutoka kwa Mwenyezi Mungu.
• لَنُبِذَ: bila shaka angetupwa na kutolewa nje.
• بِالْعَرَاءِ: nchi tupu isiyo na mimea wala majengo, iliyo wazi.
• مَذْمُومٌ: anayelaumiwa na kukaripiwa kwa kosa lake.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii inamuelekeza Mtume Muhammad (SAW) kuvumilia na kusubiri hukumu ya Mwenyezi Mungu, wala asifanye kama alivyofanya nabii Yunus (AS) alipokasirikia kaumu yake na kuondoka bila idhini ya Mwenyezi Mungu, huku akiomba adhabu iwafikie haraka. Alipokuwa ndani ya tumbo la samaki, alimwita Mola wake akiwa na huzuni kubwa na majonzi.

Kama si rehema ya Mwenyezi Mungu iliyomfikia na kumwelekeza kutubu, na kukubali toba yake, basi angetupwa kutoka tumboni mwa samaki hadi nchi tupu isiyo na kitu, hali ya kuwa analaumiwa kwa kosa alilolifanya. Lakini rehema ya Mwenyezi Mungu ilimfikia, akatupwa nje bila lawama, kisha Mwenyezi Mungu akamchagua kuwa nabii na akamfanya kuwa miongoni mwa waja wake wema walio nyooka katika nia zao, matendo yao, na maneno yao.

Faida za Aya:

1. Kuvumilia na kusubiri ni tabia ya manabii, na ni njia ya kufikia ushindi wa Mwenyezi Mungu.
2. Rehema ya Mwenyezi Mungu humfikia mja anapotubu kwa ikhlasi, na humuondolea madhara makubwa.
3. Kukasirika na kukimbilia mambo bila subira kunaweza kumpeleka mtu kwenye makosa, lakini rehema ya Mungu humkinga mja wake anayerejea kwake.
4. Mwenyezi Mungu huwachagua waja wake wema na kuwafanya kuwa mifano bora kwa wengine, hata baada ya makosa yao wakitubu.
5. Aya inafundisha kwamba kila shida inaweza kuwa fursa ya kurejea kwa Mwenyezi Mungu, na kwamba rehema Yake hushinda adhabu Yake kwa waja wake wanaotubu.