سورت حاقه — آیت 15

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ: قيامت راغله او لویه پېښه رامنځته شوه.

د آيت تفسير (تفسير الآية):

کله چې اسرافيل عليه السلام په "صور" (سُرۍ) کې يوه ډېره سخته او لویه نفخه ووهي، چې دا لومړۍ نفخه ده او پر مهال يې نړۍ او ټول مخلوقات له منځه ځي، ځمکه او غرونه له خپلو ځايونو راوخيژي، ټوټې ټوټې او دړې دړې شي، نو په هم هغه وخت کې قيامت رامنځته کېږي او هغه لویه پېښه چې الله تعالی يې وعده کړې وه، واقع کېږي. دا هغه ورځ ده چې اسمانونه درزېږي، سست او کمزوري کېږي، هيڅ ځواک او کلکوالي نه لري، فرښتې د هغه په څنډو او غاړو کې وي، او اته لویې فرښتې د رب العزت عرش د هغې ورځې په مهال له پاسه ساتي. په دغه ورځ به تاسو ټول خلک د حساب او جزا لپاره الله تعالی ته وړاندې کېږئ، او ستاسو له رازونو او پټو خبرو څخه به هېڅ شی پټ نه وي.

فايدې (الفوائد):

1. دا آيت مومنانو ته د قيامت د راتګ يقين ورکوي او د هغې ورځې د سترو پېښو يادونه کوي، تر څو دوی تل د آخرت لپاره چمتو اوسي.
2. د قيامت راتګ يو حتمي او ټاکلی امر دی، چې د الله تعالی له وعدو څخه دی، نو پرې باور کول د ايمان برخه ده.
3. د دې آيت له مطالعې څخه دا زده کوو چې دنيا لنډه او فاني ده، نو بايد پر هغې ډېر زړه ونه تړو او د آخرت د تلپاتې ژوند لپاره هلې ځلې وکړو.
4. د قيامت ورځ به دومره ستره وي چې اسمانونه به سست او کمزوري شي، دا د الله تعالی د قدرت او عظمت ښکارندويي کوي، چې هر څه د هغه په اراده پورې تړلي دي.