Сураи Аль-Хакка — Оят 15

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• فَيَوْمَئِذٍ — «Пас дар он рӯз», яъне рӯзи бузурги қиёмат.
• وَقَعَتِ — «воқеъ шуд», «ба амал омад», «ба вуқӯъ пайваст».
• الْوَاقِعَةُ — «воқеаи бузург», ки дар ин ҷо ба маънои рӯзи қиёмат ва ҳодисаи ҳамони бузург аст.

1. Тафсири оят:

Пас дар он рӯз, ки он ҳаводиси азим ба амал меоянд — он гоҳ ки нафаси якуми сур зада мешавад ва ҷаҳони дунё ба поён мерасад, замину кӯҳҳо аз ҷойҳои худ бардошта шуда, пора-пора ва реза-реза мегарданд — дар ҳамон лаҳза қиёмат ба вуқӯъ мепайвандад. Он рӯз воқеаи бузург, ки ҳеҷ кас онро инкор карда наметавонист, ба амал меояд ва ҳақиқат ошкор мегардад. Ин ҳодиса он қадар бузург ва ҳатмист, ки ҳеҷ шакке дар он намемонад ва ҳамаи мардум онро бо чашми худ мебинанд. Дар он рӯз осмон шикофта мешавад ва заифу суст мегардад, фариштагон дар канору атрофи он меистанд, ва ҳашт фариштаи бузург арши Парвардигори туро бар сари худ мебардоранд. Дар он рӯз ҳамаи шумо — эй мардум — барои ҳисобу ҷазо ба пешгоҳи Аллоҳ таоло пешниҳод мешавед ва ҳеҷ чиз аз сирру асрори шумо аз Ӯ пинҳон намемонад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят ба мо ёдоварӣ мекунад, ки қиёмат ҳатман ба вуқӯъ мепайвандад ва ин воқеаи бузург аз қудрати Аллоҳ таоло сарчашма мегирад. Ин боварӣ ба дили инсон оромиш ва умед мебахшад, ки ҳаёти дунё беҳуда нест ва ҳар амале ҳисобу китоб дорад.
• Қуръон бо чунин тасвирҳои равшан ва таъсирбахш дили инсонро бедор мекунад ва ӯро ба андеша дар бораи охират водор месозад. Ин боиси он мегардад, ки инсон ба некӣ рӯй оварад ва аз бадӣ дурӣ ҷӯяд.
• Донистани он ки ҳеҷ чиз аз Аллоҳ пинҳон намемонад, инсонро ба ростқавлӣ, адолат ва покизагӣ дар амал ташвиқ мекунад ва ба ӯ эҳсоси масъулият мебахшад.
• Ин оят моро ба ёд меорад, ки ҳамаи мо ба сӯи Парвардигори худ бармегардем ва ин бозгашт ба сӯи Аллоҳи меҳрубону одил аст. Ин боварӣ ба дил оромиш меорад ва инсонро ба сабр ва таваккул ба Аллоҳ таоло даъват мекунад.
• Қуръони Карим бо чунин оятҳо ба мо нишон медиҳад, ки ислом дини ҳақиқат ва равшанӣ аст ва ҳар касе, ки ба он пайравӣ кунад, дар дунёву охират саодатманд мегардад.