Surat Al-Haqqah — Ayat 46

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْوَتِينَ (al-watīn): Yaiku urat utawa pembuluh getih sing nyambung karo jantung. Yen urat iki pedhot, wongé mesthi mati sanalika.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhèngané karo ayat-ayat sadurungé, yaiku bab pangandikané Allah ngenani Nabi Muhammad ﷺ. Allah paring pangandikan: menawa Nabi Muhammad ﷺ ngaku-ngaku ngomong barang sing ora tau dipangandikakaké déning Allah, mesthi Allah bakal nyiksa lan ngukum dhèwèké. Salah sijiné paukumané yaiku: Allah bakal nugel urat sing nyambung karo jantungé (al-watīn). Yen urat iki wis pedhot, ora ana siji waé sing bisa nylametaké dhèwèké saka pati. Ora ana sing bisa ngalangi utawa nulungi.

Iki nuduhaké sepira gedhéné kakuwasané Allah lan sepira seriusé ancaman tumrap sapa waé sing ngapusi nganggo jenengé Allah lan Rasulé. Nanging, ayat iki uga dadi bukti yèn Nabi Muhammad ﷺ iku bener-bener jujur lan dipercaya, amarga ora tau ngowahi utawa nambah-nambahi wahyu saka Allah. Menawa dhèwèké ngapusi, mesthi wis suwé dipatèni déning Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita yèn Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, ora ana sing bisa ngowahi utawa ngapusi isiné.
• Kita dadi luwih ngerti yèn Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Adil, bisa menehi paukuman marang sapa waé sing ngapusi agama.
• Ayat iki uga nambah katresnan kita marang Nabi Muhammad ﷺ, amarga dhèwèké wis njaga wahyu kanthi temen lan jujur.
• Kita diajak supaya tansah ngati-ati lan ora wani ngomong utawa tumindak nganggo jenengé Allah tanpa dhasar sing bener.
• Kanthi mangertèni ayat iki, kita dadi luwih wedi marang Allah lan luwih semangat nglakoni agama kanthi bener, supaya ora kena paukuman sing abot.