سورت اعراف — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• فَاهْبِطْ: راښکته شه، ښکته شه.
• فَمَا يَكُونُ لَكَ: تا ته مناسب نه دی، تا ته نه ښايي.
• تَتَكَبَّرَ: لويي کول، ځان لوی ګڼل.
• الصَّاغِرِينَ: ذليلان، وړوکي او سپک کسان.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ ابليس ته وفرمايل: نو ته له دې (جنت) څخه راښکته شه، ځکه چې تا ته په دې (جنت) کې د لويي کولو اجازه نشته. ته داسې ځای ته لاړ شه چې ستا د تکبر او سرغړونې سره سمون نه لري. جنت د پاکو او اطاعت کوونکو بندګانو کور دی، نه د هغه چا چې د خپل پروردگار په امر باندې يې سرغړونه وکړه او ځان يې له آدم عليه السلام څخه لوړ وګاڼه. نو له جنت څخه ووځه، بېشکه ته له هغو کسانو څخه يې چې ذليل او سپک شوي دي. که څه هم ته خپل ځان له آدم څخه لوړ ګڼې، خو ستا حقيقت دا دی چې ته د الله تعالیٰ په نزد له ذليلانو او حقيرانو څخه يې.

فايدې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې تکبر او لويي د الله تعالیٰ په نزد ډېره ناخوښه خبره ده، تر دې حده چې ابليس يې له امله د جنت څخه وشړل شو.
• جنت د هغو کسانو ځای دی چې عاجزي او تواضع لري، نه د هغو چا چې ځان له نورو څخه لوړ ګڼي.
• الله تعالیٰ له بندګانو سره انصاف کوي او هر څوک د خپل عمل په اساس جزا يا سزا ورکوي.
• موږ بايد له ابليس څخه عبرت واخلو او په خپل ژوند کې له تکبر او لويي څخه ځان وساتو، ځکه چې تکبر د انسان د تباهۍ سبب ګرځي.
• د الله تعالیٰ امر ته تسليمېدل او د هغه په وړاندې عاجزي کول د برياليتوب او نجات لاره ده.