සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 13

වදන්වල අර්ථ:

• فَاهْبِطْ – බැස යන්න (පහළට බසින්න)
• مِنْهَا – එයින් (ස්වර්ගයෙන්)
• فَمَا يَكُونُ لَكَ – එය ඔබට සුදුසු නොවේ
• أَن تَتَكَبَّرَ – ඔබ උඩඟු වීම
• فَاخْرُجْ – එබැවින් පිටව යන්න
• الصَّاغِرِينَ – නින්දිතයන්, හීනයන්

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් (සුබානහු ව තආලා) ඉබ්ලීස්ට මෙසේ පැවසීය: “එසේ නම් ඔබ ස්වර්ගයෙන් බැස යන්න. මන්ද, ස්වර්ගය යනු අල්ලාහ්ට කීකරු වූ පිරිසිදු භක්තිකයන්ගේ නිවහනයි. එහිදී ඔබට උඩඟු වීමට කිසිසේත් අයිතියක් නැත. ඔබ මාගේ අණට විරුද්ධව කටයුතු කරමින් උඩඟු වීමෙන් ඔබ පෙන්නුම් කළේ ස්වර්ගයේ ගුණාංගවලට ඔබ සුදුසු නොවන බවයි. මන්ද, උඩඟුකම ස්වර්ගවාසීන්ගේ ගති ලක්ෂණයක් නොවේ. එබැවින් ඔබ ස්වර්ගයෙන් පිටව යන්න. සැබැවින්ම ඔබ අතිශය නින්දිතයන්ගෙන් කෙනෙකි. ඔබ ආදම්ට වඩා තමා උතුම් යැයි සිතුවද, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ අල්ලාහ්ගේ දෘෂ්ටියේ නින්දිත හා හීන පුද්ගලයෙකි.”

උපදේශන හා පාඩම්:

1. උඩඟුකම යනු මහා පාපයක් වන අතර එය මිනිසාව අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් ඈත් කරයි. ඉබ්ලීස්ගේ වරද උඩඟුකම පමණක් වූ අතර එය ඔහුව සදාකාලික ශාපයට පත් කළේය.
2. ස්වර්ගය යනු පිරිසිදු හදවත් ඇති, නිහතමානී වූ, අල්ලාහ්ට කීකරු වූ ජනයාගේ නිවහනයි. උඩඟු අයට එහි ස්ථානයක් නැත.
3. නිහතමානීකම යනු මුස්ලිම්වරයෙකුගේ අලංකාර ගුණාංගයකි. අල්ලාහ් ඉදිරියේ හා මිනිසුන් ඉදිරියේ නිහතමානී වීම අපගේ ඇදහිල්ලේ කොටසකි.
4. අල්ලාහ්ගේ අණට විරුද්ධ වීම කිසිවෙකුට ප්රයෝජනයක් ගෙන නොදේ. කෙනෙකු කෙතරම් උසස් තනතුරක සිටියද, අල්ලාහ්ගේ අණ උල්ලංඝනය කළහොත් ඔහුට එම තනතුර අහිමි විය හැකිය.
5. මෙම සිද්ධියෙන් අපට පෙනී යන්නේ අල්ලාහ්ගේ යුක්තියයි. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරයි. ඉබ්ලීස් තම ක්රියාවෙන්ම තමාගේ විනාශය උපයා ගත්තේය.
6. මුස්ලිම්වරයෙකු තමා අනුන්ට වඩා උතුම් යැයි කිසි විටෙකත් නොසිතිය යුතුය. උත්තමත්වය ඇත්තේ අල්ලාහ්ට ඇති බිය හා ධර්මිෂ්ඨකම මත පමණි.