Аль-Араф сүрәсе — Аять 13

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَاهْبِطْ — төш, түбән төш.
• فَمَا يَكُونُ لَكَ — сиңа яраклы түгел, сиңа килешми.
• أَن تَتَكَبَّرَ — тәкәбберлек итү, үзеңне зур санау.
• الصَّاغِرِينَ — хур булганнар, түбәнсегәннәр, кимсетелгәннәр.

Аять тәфсире:

Аллаһу тәгалә Иблискә әйтте: «Әгәр син Минем әмеремә буйсынмыйсың икән, әйдә, җәннәттән төш! Сиңа монда тәкәбберлек итү яраклы түгел. Җәннәт — тәкәбберләр урыны түгел, ул — Аллаһка буйсынучы пакь бәндәләрнең йорты. Син, үзеңне Адәмнән өстенрәк санап, аңа сәҗдә кылудан баш тарттың, шуңа күрә моннан чыгып кит. Синең урының монда түгел. Хакыйкатьтә, син хур ителгәннәрдән, кимсетелгәннәрдәнсең. Үзеңне бөек дип санасаң да, Аллаһ каршында син хур һәм түбәнсегәннәрдәнсең».

Бу аятьтә Иблиснең җәннәттән куылуы һәм аның тәкәбберлеге өчен хурлыкка төшүе бәян ителә. Аллаһ аңа үзенең тәкәбберлеге аркасында бөеклек урыныннан мәхрүм ителүен һәм хурлык белән чыгарылуын хәбәр итә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Тәкәбберлек — бөек гөнаһ, ул кешене Аллаһ рәхмәтеннән читләштерә һәм хурлыкка китерә. Иблиснең тәкәбберлеге аны җәннәттән куылуга сәбәп булды.
• Җәннәт — тәкәбберләр түгел, ә тыйнак һәм Аллаһка буйсынучы бәндәләр өчен әзерләнгән урын.
• Кеше үзенең килеп чыгышы, байлыгы яки белеме белән горурланып, башкаларны кимсетергә тиеш түгел. Чын бөеклек — Аллаһка тугрылыкта һәм Аның әмерләрен үтәүдә.
• Аллаһу тәгалә тәкәбберләрне вакытында төзәтә, аларны үз урыннарына куя, бу — Аның гаделлеге һәм хикмәте.