Сураи Аль-Араф Оят 167 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Парвардигори ту эълом кард, ки касеро бар онон бифиристад,…

Аль-Араф · 167/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٦٧

🔤 Transliteration

Wa iz ta azzana Rabbuka la yab`asannna `alaihim ilaa Yawmil Qiyaamati mai yasoomuhum sooo`al `azaab; inna Rabbaka lasaree`ul `iqaab; wa innahoo la Ghafoorur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва Парвардигори ту эълом кард, ки касеро бар онон бифиристад, ки то ба рӯзи қиёмат ба азобе ногувор азобашон гардонад. Албатта Парвардигори ту зуд уқубат мекунад ва низ омурзандаву меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

«تَأَذَّنَ»: огоҳӣ додан, эълом кардан бо таъкид ва қатъият.
«لَيَبْعَثَنَّ»: ҳатман мефиристад, мебармеангезад.
«يَسُومُهُمْ»: ба онҳо мечашонад, мебичашонад.
«سُوءَ الْعَذَابِ»: азоби сахт ва бадтарин азоб.
«لَسَرِيعُ الْعِقَابِ»: зуд ҷазо диҳанда аст.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбараш (с) хабар медиҳад, ки ёд кун он вақтро, ки Парвардигорат бо эълони қатъӣ ва равшан огоҳӣ дод, ки ҳатман то рӯзи қиёмат бар яҳудиён касонеро мефиристад, ки онҳоро ба азоби сахт ва хорӣ гирифтор мекунанд. Ин оят нишон медиҳад, ки яҳудиён ба сабаби исрофкорӣ, кибр ва саркашӣ дар тӯли таърих ҳамеша зери зулму таҳқир қарор мегирифтанд ва ҳар дафъа касе бар онҳо мусаллат мешуд, ки онҳоро хор мекард ва азоб медод. Баъд аз Сулаймон (а) Бухтуннассар бар онҳо фиристода шуд, ки шаҳрҳояшонро вайрон кард, мардонашонро кушт ва занону фарзандони онҳоро асир гирифт, ва бар боқимондагонашон хироҷ гузошт. Пас аз он ҳам давлатҳо ва қудратҳои гуногун бар онҳо мусаллат шуданд ва онҳоро хор мекарданд. Ин ҳама ба сабаби гуноҳҳо ва саркашии онҳост. Сипас Худованд мефармояд, ки Парвардигори ту зуд ҷазо диҳанда аст барои касе, ки сазовори ҷазо шавад, то ҷое ки метавонад ҷазоро дар ҳамин дунё бидиҳад. Ва ҳамзамон Ӯ омурзанда ва меҳрубон аст барои касоне, ки тавба мекунанд ва ба Ӯ бозмегарданд. Яъне, ҳатто баъд аз ҳамаи ин гуноҳҳо, агар банда тавба кунад ва имон оварад, Худованд ӯро меомурзад ва ба ӯ раҳм мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд одил аст ва касеро, ки саркашӣ мекунад, дар ҳамин дунё ҳам ҷазо медиҳад.
Аз тарафи дигар, Худованд ғафуру раҳим аст ва ҳеҷ гоҳ дари тавбаро ба рӯи бандагонаш намебандад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки аз кибру саркашӣ дурӣ ҷӯем ва ҳамеша ба сӯи Худованд тавба кунем.
Ҳамчунин нишон медиҳад, ки ҳатто агар касе гуноҳи бузург карда бошад ҳам, то дами марг метавонад тавба кунад ва Худованд ӯро меомурзад.
Ин оят моро ба ислом ва Қуръон наздиктар мекунад, зеро мебинем, ки Худованд ҳам азоб дорад ва ҳам раҳмат, ва инсон метавонад бо тавба ва имон ба роҳи рост баргардад ва аз раҳмати Худованд баҳраманд шавад.

📜 Оят 165-169 — Сураи Аль-Араф

165فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Чун пандеро, ки ба онҳо дода шуда буд, фаромӯш карданд, ононро, ки аз бадӣ парҳез мекарданд, наҷот додем ва гунаҳкоронро ба сабаби гуноҳашон ба азобе сахт фурӯ гирифтем»

166فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ

Ва чун аз тарки чизе, ки аз он манъашон: карда буданд, сарпечӣ карданд, гуфтем: «Бӯзинагоне хоршуда шавед!»

167وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

168وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا ۖ مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَاهُم بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

Ононро гурӯҳ-гурӯҳ дар замин тақсим кардем, баъзе некӯкор ва баъзе ғайри он-Ва ба некиҳову бадиҳо озмудем, шояд бозгарданд.

169فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ ۗ وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

Баъд аз инҳо гурӯҳе ба ҷояшон нишастанд ва вориси он китоб шуданд, ки ба матоъи дунявӣ дил бастанд ва гуфтанд, ки ба зудӣ омурзида мешавем. Ва агар монанди он боз ҳам матоъо биёбанд, баргиранд. Оё аз онҳо паймон нагирифтаанд, ки дар бораи Худо ҷуз ба ростӣ сухан нагӯянд, ҳол он ки он чӣ дар-он китоб омада буд, хонда буданд? Сарое охират барои касоне, ки мепарҳезанд, беҳтар аст. Оё ақл намекунед?

← Оят 166 📖 Аль-Араф Оят 168 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

167Оят

Тарҷума — Аль-Араф 167

Сураи Аль-Араф Оят 167 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Парвардигори ту эълом кард, ки касеро бар онон бифиристад,…

Сураи Оят 167/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 165–169. Ба Тоҷикӣ: Русский.