Surah Al-A'raf — Talata 167

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَأَذَّنَ: Nagpahayag nang malinaw at tiyak, nagbigay ng katiyakan.
• لَيَبْعَثَنَّ: Tunay na magpapadala o magtatakda.
• يَسُومُهُمْ: Magpaparanas sa kanila, magpaparusa.
• سُوءَ الْعَذَابِ: Masamang pagdurusa, kasama na rito ang kahihiyan at pagpapahirap.

Interpretasyon ng Talata:

Alalahanin, O Muhammad, noong ipinahayag ng iyong Panginoon nang malinaw at walang pag-aalinlangan na tunay na magpapadala Siya laban sa mga Hudyo, hanggang sa Araw ng Pagkabuhay, ng mga taong magpaparanas sa kanila ng masamang pagdurusa at kahihiyan. Ito ay bilang parusa sa kanilang mga kasalanan at paglabag sa kasunduan. Kabilang dito ang nangyari sa kanila nang sila ay sakupin ni Bukhtanassar (Nebuchadnezzar), na sumira sa kanilang mga tahanan, pumatay sa kanilang mga kalalakihan, binihag ang kanilang mga kababaihan at mga anak, at nagpataw ng buwis (jizya) sa mga natira sa kanila. Katotohanan, ang iyong Panginoon ay mabilis ang parusa sa mga nagkasala, at maaaring Kanyang pabilisin ang kaparusahan sa kanila sa mundong ito. At tunay na Siya ay Mapagpatawad sa mga nagbabalik-loob at nagsisisi sa kanilang mga kasalanan, at Maawain sa kanila.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang katarungan ng Allah ay ganap; hindi Niya pinababayaan ang sinumang lumabag sa Kanyang mga utos, at ang Kanyang parusa ay tiyak na darating sa tamang panahon.
• Ang pagsuway at paglabag sa kasunduan ay may malubhang kahihinatnan, at ang kasaysayan ng mga nakaraang pamayanan ay isang aral para sa atin.
• Ang awa ng Allah ay sumasaklaw sa lahat; sinumang magsisi at manumbalik sa Kanya, patatawarin Niya at tatanggapin ang kanyang pagsisisi, gaano man kalaki ang kanyang mga kasalanan.
• Ang takot sa parusa ng Allah at ang pag-asa sa Kanyang awa ay dalawang mahalagang katangian na dapat magkaugnay sa puso ng bawat mananampalataya, upang mapanatili ang balanse sa pagitan ng pag-asa at pangamba.