Sura Al-A'raf — Werset 96

Znaczenie słów:

• Ahl al-qura – mieszkańcy miast i wsi, do których wysyłani byli prorocy.
• Barakat – błogosławieństwa, obfitość dóbr, pomyślność.
• Akhadhnahum – pochwyciliśmy ich, spotkała ich kara.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdyby mieszkańcy tych miast i osad, do których wysyłani byli posłańcy, uwierzyli w to, z czym przyszli ich prorocy, oraz okazali bogobojność – czyli wystrzegali się grzechów i wypełniali nakazy Boga – wówczas Bóg otworzyłby przed nimi bramy dobra i obfitości ze wszystkich stron. Zesłałby im deszcz z nieba, uczyniłby ziemię żyzną i rodzącą obficie, a ich życie wypełniłoby się pomyślnością i spokojem. Lecz oni nie uwierzyli i nie okazali bogobojności – przeciwnie, zaprzeczyli prawdzie, którą przynieśli im posłańcy. Dlatego Bóg pochwycił ich nagle karą za to, co czynili – za ich niewiarę, grzechy i nieposłuszeństwo. Kara ta była sprawiedliwą odpłatą za ich czyny, które sami sobie zgotowali.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara i bogobojność są kluczem do wszelkiego dobra – zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym. Kto pragnie pomyślności i błogosławieństwa, niech umacnia swoją wiarę i wystrzega się tego, czego Bóg zakazał.
2. Bóg wiąże skutki z przyczynami – jeśli ludzie zmienią swoje postępowanie na lepsze, Bóg odmieni ich sytuację na lepszą. To zachęta do ciągłego doskonalenia siebie i swojej społeczności.
3. Kara Boża nie przychodzi niesprawiedliwie – jest wynikiem ludzkich czynów. To przypomnienie, że każdy ponosi odpowiedzialność za swoje wybory i że nikt nie może obwiniać Boga za konsekwencje własnego postępowania.
4. Werset uczy nas, że prawdziwy dobrobyt nie polega jedynie na bogactwie materialnym, lecz na błogosławieństwie, które Bóg wkłada w to, co człowiek posiada. Często bowiem ktoś ma niewiele, a czuje się bogaty dzięki barakah, a inny posiada wiele, lecz nie czerpie z tego żadnej korzyści.
5. Islam zachęca do optymizmu i nadziei – nawet jeśli ludzie zbłądzili, drzwi pokuty i powrotu do Boga są zawsze otwarte. Wystarczy uwierzyć i okazać bogobojność, aby zasłużyć na Boże błogosławieństwa.