ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 96

የቃላት ማብራሪያ፦

• አህሉል-ቁራ (أهل القرى)፦ የከተማዎቹ ሰዎች፤ እነዚህም የአላህን መልእክተኞች ያስተባበሉ ሰዎች ናቸው።
• በረካት (بركات)፦ በረከቶች፤ መልካምነትና ብዝበ ሀብት።
• ፈተህና (فتحنا)፦ ከፈትን፤ ማለትም በሰፊው ከፍተን ሰጠን።
• አኸዝናሁም (أخذناهم)፦ ያዝናቸው፤ ማለትም በቅጣት አዘጋናቸው።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርት፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሲሆን፣ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ለሰው ልጆች ታላቅ ትምህርትና መልካም ተስፋ ይነግረናል። እነዚያ የቀድሞ ከተማዎች ሰዎች የአላህን መልእክተኞች አስተባብለው ነበር። አላህ ግን እንዲህ ይላል፦ እነዚህ ሰዎች በመልእክተኞቹ ቢያምኑና ከክህደትና ከኃጢአት በመራቅ አላህን ቢፈሩ ኖሮ፣ እኛ ከሰማይና ከምድር የሚመጡ በረከቶችን በሙሉ በሰፊው በከፈትንላቸው ነበር። ማለትም ዝናብን፣ ለምለም መሬትን፣ የተትረፈረፈ ምግብን፣ ጤናን፣ ጸጥታንና ሁሉንም ዓይነት መልካም ነገር በሁሉም አቅጣጫ ለእነሱ እንከፍትላቸው ነበር። ይህ የአላህ የተስፋ ቃል ነው፤ እምነትና ተቀዳጅነት (ታቅዋ) የበረከትና የመልካም ኑሮ ቁልፍ ናቸው።

ነገር ግን እነዚያ ሰዎች እንዲህ አላደረጉም። በምትኩ የመልእክተኞቹን ትምህርት አስተባበሉ፣ ከአላህ መንገድ ራቁ፣ ክህደትንና ኃጢአትን ተለማመዱ። በዚህም ምክንያት አላህ በራሳቸው ሥራ የሠሩትን መጥፎ ድርጊት ሁሉ በመመለስ በድንገት በቅጣት ያዛቸው። ይህ ቅጣት የመጣባቸው ከአላህ ዘንድ በራሳቸው ክህደትና ኃጢአት ምክንያት ነው።

እንግዲህ ይህች አንቀጽ ሁለት ትልቅ ትምህርት ትሰጠናለች፦

መጀመሪያ፣ እምነትና ተቀዳጅነት የበረከት ምንጭ ናቸው። አንድ ማህበረሰብ በአላህ ሲያምን፣ ትእዛዞቹን ሲፈጽም፣ ከክልከላዎቹ ሲርቅ፣ አላህ ከሰማይና ከምድር የሚመጡ በረከቶችን ይከፍትለታል። ይህ የአላህ የማይለወጥ ሕግ ነው።

ሁለተኛ፣ ክህደትና ኃጢአት የቅጣትና የጥፋት መንስኤ ናቸው። ሰዎች የአላህን መልእክት ሲያስተባብሉና ኃጢአትን ሲለማመዱ፣ በራሳቸው ሥራ የሠሩት መጥፎ ድርጊት ውጤት ይመጣባቸዋል።

እንግዲህ እኛ ሁላችንም ይህችን አንቀጽ አድርገን ልብ ማለት አለብን። ወደ አላህ እንመለስ፣ በእርሱ እናምን፣ ትእዛዞቹን እንፈጽም፣ ከክልከላዎቹ እንራቅ። በዚህም የሰማይና የምድርን በረከቶች በሙሉ እናገኛለን። አላህ ሁሉንም ይቅር ይለን፣ ከቅጣቱም ይጠብቀን። አሚን።