سوره معارج — آیه 10

معانی کلمات:

• حَمِیم: به معنای دوست صمیمی، خویشاوند و نزدیک است که انسان با او انس و الفت دارد.

تفسیر آیه:

در آن روز هولناک قیامت، هیچ دوست صمیمی و خویشاوند نزدیکی سراغ دوست و خویشاوند خود را نمیگیرد و از حال او نمیپرسد؛ زیرا هر انسانی چنان غرق در اندیشه و گرفتار کار خودش است که توجهی به دیگران ندارد. حتی نزدیکترین افراد مانند پدر، فرزند، برادر و دوستان صمیمی نیز از یکدیگر غافل میشوند و هر کسی تنها به فکر نجات خویش است. این آیه بیانگر شدت وحشت و اضطراب آن روز است که تمام پیوندهای عاطفی و اجتماعی از هم گسسته میشود و انسانها تنها و سرگردان در برابر عظمت الهی قرار میگیرند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که در روز قیامت هیچ کس نمیتواند به دیگری کمک کند یا از او شفاعت نماید، مگر با اذن خداوند؛ بنابراین باید در دنیا به فکر اعمال خویش باشیم و تکیهگاه خود را تنها خداوند قرار دهیم.
• اهمیت تقوا و عمل صالح را یادآور میشود؛ چرا که در آن روز نه مال و فرزندان سودی دارند و نه دوستان و خویشاوندان، بلکه تنها ایمان و عمل نیک نجاتبخش انسان است.
• این آیه انسان را به غنیمت شمردن فرصت زندگی در دنیا ترغیب میکند تا با توبه و اصلاح رفتار، خود را برای آن روز بزرگ آماده سازد و از غفلت و سرگرمی به امور دنیوی که موجب پشیمانی است، بپرهیزد.