سورت معارج — آیت 19

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• هَلُوعًا: د سختې بې قرارۍ، بې صبرۍ او ډارونکي حالت په معنا ده. دا هغه اضطراب او بې قراري ده چې انسان ته د وېرې، لالچ او سختې غوښتنې په وخت کې پېښېږي.

د آيت تفسير (تفسير الآية):

الله تعالی په دې آيت کې د انسان د فطرت او طبيعت څرګندونه کوي چې انسان په خپل اصل او جوړښت کې داسې پیدا شوی چې ډېر بې قراره، بې صبره او سخت لالچی دی. کله چې پرې مصیبت، سختي او تکلیف راشي، نو ډېر ژر بې قراري او جزع کوي، او کله چې ورته ښېګڼه، خوشحالي او نعمت ورسېږي، نو ډېر بخل او منع کوي. دا د انسان طبیعي کمزوري ده چې په سختۍ کې صبر نه کوي او په خوشحالۍ کې شکر نه ادا کوي.

خو الله تعالی د دې آيت په دوام کې استثنا کړې ده — هغه کسان چې لمونځ کوونکي دي، دوی د دې کمزورۍ نه پاک دي. ځکه لمونځ دوی ته صبر، استقامت او شکر ورزده کوي، او د دوی زړونه د الله له ذکر سره مطمئن کوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. انسان په خپل ذات کې کمزوری او ناتوان دی، نو باید تل د الله تعالی پر فضل او رحمت تکیه وکړي.
2. لمونځ د انسان د طبیعي کمزوریو د درملنې غوره وسیله ده؛ ځکه چې لمونځ انسان ته صبر، شکر او قناعت ورزده کوي.
3. دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د خپل نفس د اصلاح لپاره باید هڅه وکړو، او د الله تعالی په عبادت او اطاعت سره خپل اخلاق ښکلي کړو.
4. اسلام د انسان د فطرت په اړه رښتینې پوهه ورکوي او د هغه د اصلاح لپاره عملي لارې ښیي، چې دا د دین د بشپړتیا او رحمت نښه ده.