சூரா அல்-மஆரிஜ் — வசனம் 19

சொற்பொருள்:

* ஹலூஅன் (هَلُوعًا): மிகக் கடுமையான பதற்றம், பொறுமையின்மை, அமைதியின்மை. இது அச்சம், பேராசை போன்றவை ஏற்படுத்தும் கடுமையான மனக் கலக்கம்.

விளக்கம்:

மனிதன் இயற்கையாகவே மிகுந்த பதற்றமும் பொறுமையின்மையும் கொண்டவனாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளான். அவனது இந்த இயல்பு இரண்டு விதங்களில் வெளிப்படுகிறது:

1. துன்பம் ஏற்படும் போது: அவனுக்கு ஏதேனும் தீங்கோ, சிரமமோ ஏற்பட்டால், அவன் மிகவும் கலங்கி, பதறி, பொறுமையை இழந்து, புலம்புகிறான். சிறிய சோதனையிலும் அவன் மனம் உடைந்து விடுகிறது.
2. நன்மை கிடைக்கும் போது: அவனுக்கு செல்வமோ, வசதியோ, இன்பமோ கிடைக்கும் போது, அவன் மிகவும் கஞ்சத்தனமாகி, பிறருக்கு உதவ மறுத்து, தனக்குக் கிடைத்ததை இறுகப் பிடித்துக் கொள்கிறான். அல்லாஹ்வின் கட்டளையான ஸகாத், தர்மம் போன்றவற்றைச் செய்யத் தயங்குகிறான்.

இந்தக் குறைபாடுள்ள இயல்பு அனைத்து மனிதர்களுக்கும் பொதுவானது. ஆனால், இறைநம்பிக்கையும், இறுதி நாள் நம்பிக்கையும், நல்லறமும் கொண்டவர்கள் இந்த இயற்கையான குறையை அடக்கி, நல்ல பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் தொழுகையை நிலைநிறுத்தி, ஸகாத் வழங்கி, பிறருக்கு உதவி செய்து, அல்லாஹ்வின் தண்டனைக்கு அஞ்சி நடக்கிறார்கள்.

பயன்கள்:

* மனிதனின் இயற்கையான பலவீனங்களை அறிந்து, அவற்றை சீர்படுத்துவதே இறைநம்பிக்கையின் நோக்கம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

* செல்வம் கிடைக்கும் போது கஞ்சத்தனமாக இருப்பதும், துன்பம் வரும் போது பொறுமையிழப்பதும் மனிதனின் இயற்கையான குறைகள் என்பதை உணர்ந்து, அவற்றை நல்ல பண்புகளால் சீர்படுத்த முயல வேண்டும்.

* தொழுகை, ஸகாத் போன்ற வணக்கங்கள் மனிதனின் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, அவனது குறைகளை நீக்கி, நல்லவனாக மாற்றும் சிறந்த வழிமுறைகள் என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.

* அல்லாஹ்வின் தண்டனைக்கு அஞ்சுவதும், இறுதி நாளில் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற உணர்வும் மனிதனை நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வைக்கும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.