Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 30

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَزْوَاجِهِمْ — аларның (мөэминнәрнең) хатыннары.
• مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ — аларның куллары астындагы (хокуклы) кәнизәкләре.
• غَيْرُ مَلُومِينَ — шелтәгә, гаепләүгә дучар булмаучылар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә тәкъва мөэминнәрнең сыйфатларын бәян итә. Алар үзләренең намусларын, тәннәрен һәртөрле хәрам эшләрдән саклыйлар. Ләкин аларга хатыннары яки куллары астындагы кәнизәкләре белән мөнәсәбәттә булу рөхсәт ителгән, чөнки бу — Аллаһы билгеләгән хәләл юл. Шуңа күрә мондый эшләре өчен аларга шелтә юк, алар гаепләнмиләр. Бу — аларның тәкъвалыкларын һәм Аллаһының чикләрен саклауларын күрсәтә. Әмма кем бу рөхсәт ителгән чиктән чыгып, башка юллар эзләсә, ул — хәрам эш кылучы, чиктән чыгучы булып санала.

Гыйбрәтләр:

• Ислам дине кеше табигатенә каршы түгел, бәлки аның ихтыяҗларын хәләл һәм пакь юллар белән канәгатьләндерү өчен чикләр куя.
• Мөэмин кеше үзенең нәфесен тулысынча тыя алмый, ләкин аны Аллаһы билгеләгән чикләрдә тота — бу тәкъвалыкның югары дәрәҗәсе.
• Бу аять безгә күрсәтә: Ислам — гаделлек һәм рәхимлелек дине, ул кешеләргә авыр йөкләр салмый, ә аларның ихтыяҗларын хәләл юллар белән чишәргә өйрәтә.
• Үз намусыңны саклау — мөэминнең иманының бер өлеше, һәм бу эш өчен Аллаһы каршында да, кешеләр каршында да мактауга лаек булуыңны белдерә.