Məaric surəsi — Ayə 9

Sözlərin izahı:

• الْجِبَالُ (əl-cibal): dağlar.
• الْعِهْنِ (əl-ihn): yun; xüsusilə rənglənmiş, didilmiş, yüngül yun. Ərəb dilində bu söz, yel onu sovurub dağıtdığı üçün son dərəcə yüngül və havada uçan yunu bildirir.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Qiyamət gününün dəhşətli mənzərələrindən birini bizə göstərir. O gün dağlar — indi yer üzündə ən möhkəm, ən ağır və ən sarsılmaz bildiyimiz varlıqlar — öz ağırlığını və möhkəmliyini itirəcək, rənglənmiş, didilmiş yun kimi yüngül və havada sovrulan bir hala gələcək. İnsan dağlara baxıb özünü təhlükəsiz sanır, onlara arxalanır, onların əbədi qalacağını düşünür. Lakin Qiyamət günü gələndə bu dağlar elə bir hala düşəcək ki, külək onları pambıq kimi sovurub aparacaq, sanki heç vaxt yer üzündə möhkəm dayanan dağlar olmayıb.

Bu mənzərə bizə nə deyir? Allah-Təala bizə xatırladır ki, dünyada güvəndiyimiz hər şey — dağlar qədər möhkəm görünənlər belə — fanidir, yalnız Allahın Özü əbədidir. Dağların belə yun kimi sovrulduğu bir gündə insan öz gücünə, malına, mülkünə, nəslə, nüfuza necə arxalana bilər? Əsl güvənc yalnız Allaha təvəkkül etməkdə, Onun buyurduğu yolla getməkdədir.

Ey insan! Bu ayə sənə bir xəbərdarlıqdır və eyni zamanda bir dəvətdir: Qiyamət gününə hazır ol, yaxşı əməllərlə özünü o günə hazırla. Çünki o gün nə dağlar səni qoruyacaq, nə də dünya malı sənə fayda verəcək. Yalnız iman və saleh əməl səninlə qalacaq. Allahın kəlamı bizə rəhmət olaraq bu həqiqətləri xatırladır ki, biz oyanıq olaq, qafil olmayaq və özümüzü əbədi həyata hazırlayaq.