Аль-Мааридж сүресі — Аят 9

1. Сөздердің мағынасы:

• الْجِبَالُ — таулар.
• الْعِهْنِ — түрлі-түске боялған, түтілген жүн; жел ұшырып әкететіндей жеңіл әрі майда жүн.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің қорқынышты көріністерінің бірін суреттейді. Ол күні аспан балқыған майдың қалдығындай ағыл-тегіл күйге түседі, ал мызғымастай көрінетін асқар таулар түрлі-түске боялып, түтілген жүнге айналады. Сол жүн желге ұшырағандай жеңіл болып, шаң-тозаңдай тарап кетеді. Яғни, дүниедегі ең берік, ең ауыр нәрсе саналған таулар сол күні ешқандай салмағы мен тұрақтылығы қалмаған, ауада қалқыған жүн сияқты болып шығады. Бұл — Алланың құдіретінің шексіздігін және Қиямет күнінің сұмдығын көрсететін мысал.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Алланың құдіреті шексіз: Ол мызғымастай көрінген тауларды бір сәтте жүндей жеңіл етіп, таратып жібере алады. Бұл — Оның әр нәрсеге қабілетті екенінің айғағы.
• Қиямет күнінің ақиқатын ойлау адамды иманға және жақсы амалға шақырады. Ол күннің сұмдығын білген жан дүниеқұмарлықтан алыстап, Алланың разылығын іздейді.
• Бұл дүниенің тұрақтылығына арбау — алданыш. Таудай берік нәрсенің өзі жоқ болатын болса, пенде өзінің әлсіздігін мойындап, тек Аллаға сүйенуі керек.
• Құранның суреттеу тәсілі адам жүрегіне әсер етеді: ол көріністерді көз алдыңа елестетіп, ой салады, әрі адамды сақтандырады.
• Осындай аяттар арқылы адам Алланың әділдігіне, қайта тірілудің хақ екеніне деген сенімін нығайтады.