Surat Nuh — Ayat 17

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَنبَتَكُم (anbatakum): numuwuhake sira, nggawe sira thukul lan tuwuh.
• نَبَاتًا (nabātan): thukul, tuwuh (minangka tembung kanggo nguatake teges).
• مِّنَ الْأَرْضِ (minal-ardh): saka bumi.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT iku kang nitahake sira kabeh saka bumi. Mula bukane manungsa iku saka lemah, yaiku Nabi Adam AS kang digawe saka lemah. Saka lemah iku banjur tuwuh lan berkembang nganti dadi manungsa kaya saiki. Sira kabeh uga urip lan gedhe saka panganan kang thukul saka bumi, mula ora bisa uwal saka bumi. Sawise mati, sira bakal dibalekake maneh menyang lemah, banjur ing dina kiyamat Allah bakal nguripake sira kabeh saka kubur kanthi mesthi lan temen. Dadi, bumi iki minangka papan asal, papan urip, lan papan bali kanggo manungsa.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manawa manungsa iku asale saka lemah, mula ora pantes yen sombong lan gumedhe. Kabeh manungsa iku padha, asale saka bahan kang padha.
• Bumi iki minangka nikmat gedhe saka Allah kang kudu disyukuri lan dijaga, amarga saka bumi iki manungsa bisa urip lan entuk rezeki.
• Ayat iki uga nuduhake kekuasaan Allah kang bisa nguripake manungsa maneh sawise mati, mula ora ana alesan kanggo nglirwakake dina kiyamat.
• Kanthi ngerti asal-usule, manungsa diajak supaya tansah andhap asor, eling marang Allah, lan gelem nindakake kabecikan sajrone urip ing donya iki.