Surja Nuh — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• Anbatekum: Ju krijoi dhe ju rriti.
• Nebaten: Rritje dhe zhvillim (këtu përdoret në kuptimin e krijimit dhe zhvillimit të njeriut nga toka).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i kujton robërit e Tij fuqinë e Tij të pafundme dhe mirësinë ndaj tyre, duke u thënë se Ai i krijoi ata nga toka. Kjo do të thotë se Ai e krijoi njeriun e parë, Ademin a.s., nga dheu dhe balta, dhe pastaj e bëri pasardhësit e tij të rriten dhe të zhvillohen në tokë, duke u ushqyer me atë që toka nxjerr prej bimëve dhe begative të saj. Pra, njeriu, edhe pse është krijesë e gjallë dhe e ndërtuar nga elemente të ndryshme, origjina e tij rrjedh nga toka, dhe Ai që e krijoi atë nga toka, do ta kthejë përsëri në tokë pas vdekjes, dhe pastaj do ta nxjerrë prej saj në Ditën e Kiametit për t’u llogaritur. Kjo tregon se fuqia e Allahut është e plotë dhe se ringjallja është e vërtetë dhe e domosdoshme.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson të njohim madhështinë e Allahut dhe fuqinë e Tij në krijim, duke na bërë të reflektojmë mbi origjinën tonë nga toka.
2. Na kujton se jeta jonë nuk është e përjetshme në këtë botë, por do të kthehemi në tokë dhe pastaj do të ringjallemi për llogari, gjë që na bën të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira.
3. Na mëson të jemi mirënjohës ndaj Allahut për begatitë që na ka dhënë, duke përfshirë ushqimin që toka na jep, dhe të mos harrojmë se Ai është Krijuesi dhe Furnizuesi ynë.
4. Ajeti na forcon besimin në ringjallje dhe në jetën pas vdekjes, duke na bërë të kuptojmë se Ai që na krijoi nga toka, është i aftë të na rikthejë në jetë përsëri.