சூரா நூஹ் — வசனம் 17

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• அன்பதகும் (أَنبَتَكُم): உங்களை முளைப்பித்தான் / உருவாக்கினான்.
• நபாதன் (نَبَاتًا): ஒரு செடியை முளைப்பிப்பது போன்று (இங்கே படைப்பின் தன்மையை விளக்கும் உருவகம்).

விளக்கம்:

அல்லாஹ்தஆலா தனது வல்லமையையும், மனிதனின் தோற்றம் குறித்த உண்மையையும் இந்த வசனத்தில் தெளிவுபடுத்துகிறான். மனிதன் எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டான் என்றால், பூமியின் மண்ணிலிருந்தே. ஆதம் (அலை) அவர்களை முதலில் பூமியின் மண்ணிலிருந்து அல்லாஹ் படைத்தான். பின்னர் அவர்களின் சந்ததியினர் அந்தப் பூமியிலிருந்தே உணவைப் பெற்று வளர்கிறார்கள். ஒரு செடி பூமியிலிருந்து முளைத்து, நீர், சூரிய ஒளி, மண்ணின் சத்துக்கள் ஆகியவற்றால் வளர்வது போல, மனிதனின் உடல் உருவாக்கமும் பூமியின் பொருட்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதே. இது அல்லாஹ்வின் படைப்பாற்றலின் அதிசயத்தைக் காட்டுகிறது. மேலும், இறுதி நாளில் மனிதன் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதும், பூமியிலிருந்து செடி முளைப்பது போன்றதே என்பதை இது உணர்த்துகிறது. பூமி எவ்வாறு இறந்த பின் செடிகளை முளைப்பிக்கிறதோ, அவ்வாறே அல்லாஹ் மனிதர்களை மரணத்திற்குப் பின் உயிர்ப்பிப்பான்.

பயன்கள் (சிந்தனைக்கு):

1. பணிவும் நன்றியும்: மனிதன் தனது தோற்றம் வெறும் மண்ணிலிருந்து என்பதை உணரும்போது, அவனிடம் கர்வம் ஏற்படாது. அல்லாஹ்விடம் பணிவும் நன்றியும் கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது கற்றுத்தருகிறது.
2. மறுமை நம்பிக்கை: பூமியிலிருந்து செடி முளைப்பதை நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கிறோம். இதே வல்லமையுள்ள அல்லாஹ் மனிதர்களை மரணத்திற்குப் பின் உயிர்ப்பிக்க முடியும் என்பதற்கு இது தெளிவான சான்று. இது மறுமை நாள் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்துகிறது.
3. படைப்பின் நோக்கம்: மனிதன் வெறும் விளையாட்டிற்காகப் படைக்கப்படவில்லை. பூமியிலிருந்து படைக்கப்பட்ட மனிதன், அல்லாஹ்வை வணங்கி, அவனது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ வேண்டும் என்பதே படைப்பின் நோக்கம்.
4. இயற்கையின் மீது சிந்தனை: ஒவ்வொரு முறை நாம் பூமியில் பயிர் வளர்வதைப் பார்க்கும்போதும், நமது படைப்பின் தொடக்கத்தை நினைவுகூர வேண்டும். இது நம் இதயத்தில் அல்லாஹ்வின் மீதான பயத்தையும் அன்பையும் அதிகரிக்கச் செய்கிறது.
5. அல்லாஹ்வின் கருணை: பூமியை மனிதனுக்கு வாழ்விடமாகவும், உணவு தரும் தாயாகவும் ஆக்கியது அல்லாஹ்வின் மகத்தான கருணையாகும். இந்தக் கருணையை உணர்ந்து, அவனுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.