سوره نوح — آیه 17

معانی کلمات:

• «أَنبَتَکُم»: شما را رویانید و به وجود آورد.
• «نَبَاتًا»: روییدن؛ یعنی رشد و پیدایش شما از زمین، مانند روییدن گیاه.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نشانههای قدرت و ربوبیت خود اشاره میکند و میفرماید: خداوند شما را از زمین به گونهای رویانید و آفرید که گویی گیاهی از دل خاک سر برمیآورد. این تعبیر زیبا اشاره به خلقت نخستین انسان، حضرت آدم علیهالسلام دارد که از خاک زمین آفریده شد و سپس نسل بشر از او گسترش یافت. همچنین انسانها برای ادامه زندگی خود از زمین تغذیه میکنند و گیاهان و محصولاتی که از زمین میرویند، مایه بقای آنان است. این آیه در ادامه هشدارهای حضرت نوح علیهالسلام به قومش بیان شده است تا آنان را به تفکر در آفرینش خود وادارد و به آنان بفهماند که خدایی که چنین توانایی دارد، قطعاً قادر است آنان را دوباره پس از مرگ زنده کند و به حسابشان برسد. زمین نیز مانند گهوارهای برای انسان گسترده شده و راههایی برای رفتوآمد و زندگی در آن قرار داده شده است.

فواید و پیامهای آیه:

1. انسان باید به آغاز خلقت خود بنگرد تا به قدرت بیپایان خالق پی ببرد؛ خدایی که از خاک، چنین موجودی باارزش و پیچیده آفریده است.
2. این آیه انسان را به تواضع و فروتنی دعوت میکند؛ زیرا اصل و ریشه او از خاک است و نباید در برابر خالق خود تکبر ورزد.
3. توجه به آفرینش از خاک، ایمان به معاد را تقویت میکند؛ همان خدایی که نخستین بار انسان را آفرید، قطعاً میتواند بار دیگر او را زنده کند.
4. زمین با تمام نعمتهایش، بستر زندگی و رشد انسان است و این خود نشانهای از رحمت و مهربانی خداوند نسبت به بندگانش میباشد.