سورت نوح — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• مَكَرُوا: چل او فریب وکړ.
• مَكْرًا كُبَّارًا: ډېر لوی او ستر چل او فریب.

تفسیر:

دا آیت د حضرت نوح علیه السلام د قوم د مشرانو او سردارانو د چل او فریب په اړه دی. دوی د نوح علیه السلام د دعوت د شنډولو لپاره ډېر لوی او ستر چلونه او فریبونه ترسره کړل. د دوی مکر یوازې ساده چل نه و، بلکې ډېر لوی، سخت او پرلهپسې فریب و، چې دوی یې د حق د خلاف د خلکو د ګمراه کولو لپاره کاراوه. دوی به د نوح علیه السلام پر ضد دسیسې جوړولې، عام خلک به یې د ایمان له راوړلو منع کول، او د باطل د پیاوړتیا لپاره به یې هر ډول چل او فریب کاراوه. د دوی دا مکر دومره لوی و چې قرآن یې د "کُبَّار" (ډېر لوی) په صفت سره یاد کړی، چې د دوی د فریب د شدت او عظمت ښودنه کوي.

فایدې:

1. دا آیت ښیي چې د حق د دښمنانو چلونه او فریبونه هر څومره لوی او سخت وي، د الله تعالی په مقابل کې هېڅ نه شي کولای، ځکه الله تعالی د مکر کونکو تر ټولو غوره جزا ورکوونکی دی.
2. د پیغمبرانو او د حق د پیروانو لپاره دا تسلیت دی چې که دښمنان یې ډېر چلونه او فریبونه کوي، نو دوی باید صبر وکړي او په الله تعالی باندې توکل وکړي، ځکه بریاوې یوازې د الله له لوري راځي.
3. دا آیت د فریب او چل د بدو پایلو خبرداری ورکوي، چې د مکر کونکو انجام به تل د الله له عذابه پرته بل څه نه وي، لکه څنګه چې د نوح علیه السلام قوم په طوفان کې هلاک شو.
4. په دې آیت کې د دې خبرې ښکلا ده چې الله تعالی د خپلو پیغمبرانو د دښمنانو د چلونو څخه خبر دی او هېڅ یو چل د هغه له نظره پټ نه دی، نو مومنان باید له دې ډاډه اوسي چې الله به د دوی د دښمنانو مکرونه شنډ کړي.