سورت نوح — آیت 21

د معنا کښې ځینې کلمې چې تشریح ته اړتیا لري:

• عصونی: زما خبره یې ونه منله، زما امر یې سرغړونه وکړه.
• اتبعوا: دوی پسې لاړل، غوښتنه یې ومنله.
• ماله وولده: هغه شتمني او اولاد چې الله تعالی ورکړي وو.
• خسارًا: تاوان، زیان، له حق څخه لرې والی او په آخرت کې عذاب.

تفسیر آیت:

کله چې حضرت نوح علیه السلام د خپل قوم د دعوت څخه ناامیده شو، او دوی یې د ایمان راوړلو څخه انکار وکړ، نو هغه خپل رب ته مخ واړاوه او ویې ویل: "ای زما ربه! زما قوم زما خبره ونه منله، دوی زما امر سرغړونه وکړه او زما دعوت یې رد کړ. د دوی ضعیف او بېوزله خلک د خپلو مشرانو او سردارانو پسې لاړل، هغه کسان چې شتمني او اولاد یې دوی ته د الله تعالی له لوري ورکړل شوي وو، خو دې نعمتونو د دوی د ګمراهۍ او سرکشۍ پرته بل څه نه ورزیات کړل. دوی ته یې نه هدایت ورکړ او نه یې د حق د منلو توفیق ورکړ، بلکې د دوی شتمني او اولاد د دوی لپاره د دنیا په ژوند کې د ګمراهۍ او په آخرت کې د عذاب سبب شول."

دا خبره د دې لپاره ده چې کله انسان ته الله تعالی نعمتونه ورکړي، نو که هغه شکر وباسي، دا نعمتونه د هغه لپاره د هدایت او برکت سبب ګرځي. خو که هغه دا نعمتونه د الله تعالی په نافرمانۍ کې وکاروي، نو دا نعمتونه د هغه لپاره د تاوان او خسارې سبب ګرځي. لکه څنګه چې د نوح علیه السلام قوم مشرانو خپل مالونه او اولادونه د دې لپاره وکارول چې خلک د حق له لارې څخه واړوي او دوی د الله تعالی په عبادت کې خنډ شي.

دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې مونږ باید د الله تعالی له نعمتونو څخه په سمه توګه ګټه واخلو، او دا نعمتونه باید مونږ د الله تعالی د اطاعت او عبادت لپاره وکاروو، نه د هغه د نافرمانۍ لپاره. ځکه چې که مونږ دا نعمتونه په ناسمه لار وکاروو، نو دا به زمونږ لپاره د خسارې او تاوان سبب شي.

همدارنګه، دا آیت مونږ ته دا خبره هم راښیي چې مونږ باید د خپلو مشرانو او سردارانو څخه پیروي په داسې حال کې ونه کړو چې دوی مونږ ته د الله تعالی د نافرمانۍ امر وکړي. بلکې مونږ باید تل د حق او صدق پیروي وکړو، که څه هم دا زمونږ د مشرانو له خوښې سره سم نه وي.

ای مسلمانانو! مونږ باید د حضرت نوح علیه السلام د قوم له حالته عبرت واخلو، او خپل ژوند د الله تعالی په اطاعت او د هغه د رسول په پیروي کې تیر کړو، ترڅو په دنیا او آخرت کې بریالی شو. الله تعالی مونږ ته هغه توفیق راکړي چې د هغه په رضا سره سم ژوند وکړو. آمین.