سوره نوح — آیه 22

معانی کلمات:

• مَکَرُوا: نیرنگ زدند، حیله کردند.
• کُبّارًا: بسیار بزرگ و عظیم (صیغه مبالغه است).

تفسیر آیه:

پس از آنکه حضرت نوح (علیه السلام) از سرکشی و نافرمانی قوم خود شکایت کرد و فرمود که آنان در تکذیب و عصیان او زیادهروی کردهاند، در این آیه به یکی دیگر از جنایتهای آنان اشاره میکند و میفرماید: آنان (بزرگان و رؤسای کفر) نیرنگ و حیله کردند، نیرنگی بسیار بزرگ و عظیم.

این مکر بزرگ عبارت بود از: تحریک و فریب دادن پیروان و ضعیفان خود، و بازداشتن آنان از ایمان به دعوت حق، و نیز تهمتها و دروغهای بزرگی که به حضرت نوح (علیه السلام) نسبت میدادند. آنان با حیلهگری و نیرنگبازی، حق را باطل و باطل را حق جلوه میدادند تا مردم را از راه راست منحرف سازند و به گمراهی خود ادامه دهند. این مکر و حیله، نشاندهنده اوج دشمنی و عناد آنان با دعوت توحیدی بود.

فواید و درسهای آیه:

1. هشدار نسبت به نیرنگ دشمنان حق: این آیه به ما میآموزد که دشمنان دین، گاهی با حیلهها و نیرنگهای بزرگ و پیچیده به مقابله با حق برمیخیزند و نباید فریب ظاهر آرام و بیآزار آنان را خورد.
2. پایداری در برابر مکر مخالفان: پیامبران الهی و پیروانشان با وجود این همه مکر و حیله، در راه خود استقامت کردند و از پا ننشستند. این درس بزرگی است که در برابر توطئهها، نباید ناامید شد و باید با توکل بر خدا به راه خود ادامه داد.
3. عاقبت شوم مکرکنندگان: هرچند مکر آنان بزرگ بود، اما سرانجام، عذاب الهی آنان را فرا گرفت و مکرشان نتیجهای جز نابودی برایشان نداشت. این نشان میدهد که مکر و حیله، هرچند بزرگ باشد، در برابر اراده الهی هیچ ارزشی ندارد و سرانجام، حق پیروز است.