Аль-Муддассир сүрөсү — Аят 44

1. Сөздөрдүн мааниси:

• نُطْعِمُ — тамак берүү, ачканы тойгузуу.
• الْمِسْكِينَ — муктаж, жакыр, колунан келбеген адам.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта тозоктогу адамдар өздөрүнүн күнөөлөрүн айтып, алардын бири катары «Биз муктаж-жакырларга тамак берчү эмеспиз» деп моюнга алышат. Башкача айтканда, алар Аллах берген ырыскыдан жакырларга бөлүшпөй, ачкаларды тойгузууга кам көрбөй, мындай жакшылыкты жасабай келишкен. Бул жерде адамдын жакырга тамак берүүсү, ага жардам көрсөтүүсү — ыймандын жана такыбалыктын белгиси экени баяндалат. Ким мындай жакшылыктан баш тартса, ал акыретте өкүнүчкө кабылат. Ошондой эле аят жакырга тамак берүү гана эмес, башкаларды да бул жакшылыкка чакыруу, үндөө маанисин да камтыйт. Демек, бул аят адамдарды боорукердикке, жакыр-муктаждарга жардам берүүгө жана алардын абалын жеңилдетүүгө үндөйт.

1. Алынуучу пайдалар:

• Жакыр-муктаждарга тамак берүү, жардам көрсөтүү — Исламдын негизги жакшылыктарынын бири.
• Байлык, ырыскы Аллахтын бергени экенин түшүнүп, аны бөлүшүү — ыймандын белгиси.
• Башкаларды да жакшылыкка чакыруу, аларга үлгү болуу — чоң сооп.
• Жакырларга көңүл бурбоо, алардын укугун таптоо акыретте оор жоопко тартылат.
• Ислам дини боорукердикке, жардамдашууга жана адилеттикке чакырат, ошондуктан ыймандуу адам жакырларды таштабайт.