ซูเราะฮฺ อัล-มุดดัษษิร — อายะฮฺ 44

ความหมายของคำศัพท์:

• نُطْعِمُ (นุฏอิมุ) หมายถึง การให้อาหารหรือเลี้ยงดู
• الْمِسْكِينَ (อัลมิสกีน) หมายถึง ผู้ยากไร้ ผู้ขัดสน ที่มีความต้องการจำเป็น

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคำตอบของชาวนรก เมื่อถูกถามว่า "อะไรที่นำพวกท่านเข้าสู่กองไฟอันร้อนแรง?" พวกเขาจึงกล่าวสารภาพถึงสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องลงโทษในนรก หนึ่งในนั้นคือ พวกเขาไม่ได้เลี้ยงดูผู้ยากไร้ ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่คนจนและคนขัดสนที่ต้องการความช่วยเหลือ พวกเขาละเลยต่อหน้าที่ทางสังคมและไม่มีความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน พวกเขาไม่ได้ให้อาหารแก่ผู้ยากไร้ ทั้งที่อัลลอฮ์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา และพวกเขาก็ไม่ได้ส่งเสริมหรือชักชวนผู้อื่นให้กระทำความดีนี้ด้วย

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การช่วยเหลือผู้ยากไร้และเลี้ยงดูคนจนเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่จะทำให้พ้นจากการลงโทษในนรก และเป็นเหตุให้ได้รับความเมตตาจากอัลลอฮ์
2. การละเลยต่อความทุกข์ยากของผู้อื่นในสังคมเป็นบาปที่นำไปสู่การถูกลงโทษ แม้จะไม่ได้กระทำความชั่วโดยตรงก็ตาม
3. อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดูแลสังคมและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ที่ด้อยโอกาส ซึ่งเป็นหัวใจของความเมตตาที่อัลลอฮ์ทรงต้องการจากบ่าวของพระองค์
4. การให้อาหารแก่ผู้ยากไร้เป็นการแสดงออกถึงความจริงใจในการศรัทธา เพราะผู้ศรัทธาที่ยอมสละทรัพย์สินเพื่อผู้อื่น ย่อมเป็นหลักฐานแห่งความบริสุทธิ์ใจในการภักดีต่ออัลลอฮ์
5. อิสลามสอนให้เราตระหนักว่าทรัพย์สินที่เรามีนั้นเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ และเราควรแบ่งปันแก่ผู้ที่ขาดแคลน เพื่อสร้างสังคมแห่งการเกื้อกูลและความอบอุ่น