Аль-Муддассир сүресі — Аят 44

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَمْ نَكُ — «біз болмадық», яғни «біз ешқашан істемедік».
• نُطْعِمُ — «тамақ беру», «асырау», «қамтамасыз ету».
• الْمِسْكِينَ — «мұқтаж», «кедей», «жарлы» — яғни өзінің негізгі қажеттіліктерін өтей алмайтын адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күні тозаққа кірген күнәкарлардың өздерінің не істеп, не істемегенін мойындау сәтінде айтқан сөздерінің бір бөлігі. Олар: «Біз мұқтаж жандарға тамақ бермейтінбіз» дейді. Яғни олар тек Аллаға құлшылық етуден ғана емес, сонымен қатар қоғамдағы әлсіз, жарлы адамдарға қамқорлық жасаудан да бас тартқан. Олар өздеріне Алла берген ризықты мұқтаждармен бөліспеді, оларды аштықтан, жоқтықтан құтқаруға ұмтылмады. Бұл — иман мен ізгі амалдың ажырамас байланысын көрсететін маңызды аят. Адамның жүрегіндегі иман оны жақсылыққа, жомарттыққа, мейірімділікке жетелейді. Ал кімде-кім мұқтажға көмектесуден бас тартса, оның жүрегі қатайып, иманы әлсірегенін білдіреді. Бұл аят сонымен қатар Қиямет күні адамның тек өзінің жеке ғибадаттары үшін ғана емес, қоғам алдындағы міндеттері үшін де жауап беретінін ескертеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Мұқтажға көмектесу — иманның белгісі. Кімде-кім Аллаға шын сенсе, ол өз қолындағы игілікті басқалармен бөлісуге тырысады. Тамақ беру, көмектесу, жанашырлық таныту — бұл иманның жемісі.
• Ислам — жеке ғибадатпен шектелмейтін дін. Намаз, ораза сияқты жеке ғибадаттармен қатар, қоғамға пайдалы болу, жарлыға қамқорлық жасау да діннің ажырамас бөлігі.
• Жомарттық — жүректі жұмсартады. Мұқтажға берген әрбір үзім нан, әрбір жылы сөз адамның жүрегін тазартып, Аллаға жақындатады.
• Қияметте әрбір амал сұралады. Біз тек өзіміз үшін ғана емес, айналамыздағы адамдар үшін де жауаптымыз. Бүгін жасаған жақсылығымыз ертең бізді қорғайды.
• Ислам — мейірімділік діні. Бұл аят бізді қоғамдағы әлсіздерге, жарлыларға, жетімдерге, жесірлерге қамқор болуға шақырады. Осы арқылы біз исламның шынайы сұлулығын көрсетеміз.