Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 48

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Шәфәгать — кеше өчен изге затларның Аллаһыдан ярлыкау сорап үтенеч ясавы, арадашчылык итүе.
• Шәфигъләр — шәфәгать кылучылар, ягъни фәрештәләр, пәйгамбәрләр һәм башка изге бәндәләр.

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә кәферләргә һәм гөнаһлы мөшрикләргә һичкемнең шәфәгате, ягъни арадашчылыгы ярдәм итмәячәк. Фәрештәләрнең, пәйгамбәрләрнең һәм изге бәндәләрнең барысының да шәфәгате дә алар өчен файдасыз булачак. Ни өчен дигәндә, шәфәгатьнең кабул булуы өчен иң мөһим шарт — шәфәгать соралучы кешенең Аллаһы ризалыгына ия булуы һәм Аның берлегенә ышануы. Ә кәферләр Аллаһыны инкяр иткәннәр, Аңа ширек керткәннәр, шуңа күрә алар Аллаһының ризалыгыннан мәхрүм калганнар. Шуңа күрә алар өчен беркем дә арадашчы була алмый, һәм алар мәңгелек Җәһәннәм газабында калачаклар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Шәфәгать иң зур бүләкләрнең берсе, ләкин ул бары тик Аллаһы риза булган бәндәләргә генә биреләчәк. Димәк, безнең төп максатыбыз — Аллаһының ризалыгын казану.
• Кеше гөнаһларына карамастан, тәүбә итеп, иманын ныгытырга тиеш, чөнки шәфәгатькә лаек булу өчен иман кирәк.
• Бу аять безне Аллаһыдан башкага ышанып, Аның рәхимлелегеннән өмет өзәргә өйрәтми, киресенчә, Аллаһының рәхмәте һәм ярлыкавына ышанырга, әмма шул ук вакытта Аның хөкеменнән куркып, изге гамәлләр кылырга өнди.
• Мөселман кешесе пәйгамбәрләрнең һәм фәрештәләрнең шәфәгатенә ышана, ләкин ул аларның шәфәгате генә түгел, ә Аллаһының рәхмәте белән булачагын аңлый.