Surat Al-Muddassir — Ayat 48

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَمَا (famaa): mula ora / dadi ora
• تَنفَعُهُمْ (tanfa'uhum): migunani kanggo wong-wong mau
• شَفَاعَةُ (syafaa'atu): syafaat / pitulungan / panyuwunan
• الشَّافِعِينَ (asy-syaafi'iin): para panyuwun syafaat (para malaikat, para nabi, lan wong-wong saleh)

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat, wong-wong kafir lan wong-wong kang dosa kang ora tau tobat iku ora bakal oleh manfaat saka syafaaté sapa waé. Sanajan kabeh malaikat, para nabi, lan wong-wong saleh padha nyuwun syafaat kanggo wong-wong mau, syafaat iku ora bakal ditampa lan ora bakal migunani kanggo dhèwèké.

Iki amarga syafaat iku ora sembarang syafaat. Syafaat mung bisa ditampa yen Allah SWT wis ridha marang wong kang disyafaati lan wis ngidini marang wong kang mènèhi syafaat. Wong-wong kafir iku ora diridhai dening Allah, mula syafaat ora bakal migunani kanggo dhèwèké. Dadi, ora ana siji waé syafaat kang bisa nylametake wong-wong kang wis mesthi nampa siksa amarga kekafirane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake kita supaya aja nganti nggantungake pangarep-arep marang syafaat wae, nanging kudu ngupaya supaya diridhai dening Allah kanthi iman lan amal saleh.
• Syafaat iku wujud katresnan lan pitulungan, nanging ana syarate, yaiku kudu ana ridhane Allah. Mula, kita kudu ngupaya supaya dadi wong kang diridhai Allah.
• Ayat iki nuduhake marang kita yen Islam iku agama kang adil lan jelas. Ora ana wong kang bisa nylametake wong liya tanpa idin saka Allah.
• Kita diajak supaya tansah tobat lan nyedhaki Allah, amarga ora ana kang bisa njamin kajaba amal saleh lan ridhane Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen para nabi, malaikat, lan wong saleh iku padha duwe kalungguhan kang mulya, nanging kabeh iku mung makhluk kang ora bisa mènèhi manfaat tanpa idin saka Allah. Iki ndadekake kita tambah ngerti yen mung Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Welas.