Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 49

Сүзләрнең мәгънәләре:

• التَّذْكِرَةِ — вәгазьләү, искә төшерү, ягъни Коръән.
• مُعْرِضِينَ — йөз чөерүчеләр, баш тартучылар, кире кагучылар.

Аять тәфсире:

Бу мөшрикләргә ни булган — аларга ни өчен вәгазьләнүдән, ягъни Коръәннән һәм андагы өгет-нәсыйхәтләрдән йөз чөереп, баш тартып качалар? Аларга нәрсә булган, ни өчен алар хакны ишеткәндә аңардан качалар? Бу — аларның үзләренә генә хас сыйфаты, чөнки алар хакны ишеткәндә, аннан кача торган кыргый ишәкләргә охшыйлар. Ул ишәкләр, эрәмәк арсланнан куркып, кача торган кебек, алар да Коръәннән һәм аның вәгазьләреннән качалар. Бу — аларның хакка каршы килүе һәм аңа колак салмаулары аркасында килеп чыккан хәл.

Аятьтән алынган файдалар:

• Коръәннән йөз чөерү — кешенең үзенә генә зыян китерә торган гамәл, чөнки Коръән — кеше өчен иң зур вәгазь һәм дәвалау чарасы.
• Мөшрикләрнең Коръәннән качуы — аларның хакны кабул итәргә теләмәүләреннән килә, бу аларның үзләрендәге начар сыйфатларны күрсәтә.
• Бу аять мөэминнәргә Коръәнне тыңларга һәм аның вәгазьләреннән файдаланырга өнди, чөнки Коръән — кешелек өчен иң зур рәхмәт һәм туры юл күрсәтүче.