ซูเราะฮฺ อัล-มุดดัษษิร — อายะฮฺ 48

คำอธิบายคำศัพท์:

• ชะฟาอะฮ์ (الشَّفَاعَةُ) หมายถึง การขอร้องให้ช่วยเหลือ หรือการเป็นสื่อกลางเพื่อขอความเมตตาให้แก่ผู้อื่น
• อัช-ชาฟิอีน (الشَّافِعِينَ) หมายถึง บรรดาผู้ที่ขอร้องให้ ซึ่งได้แก่ มะลาอิกะฮ์ บรรดานบี และบรรดาผู้ศรัทธาที่ดี

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ทำบาปหนักในวันกิยามะฮ์ หลังจากที่พวกเขาได้เห็นไฟนรกและตระหนักถึงความหายนะของตน พวกเขาจึงขอร้องให้ผู้มีเกียรติทั้งหลายช่วยเหลือพวกเขา แต่ปรากฏว่า การขอร้องหรือการเป็นสื่อกลางของบรรดาผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ขอร้องได้นั้น ไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้แต่อย่างใด

ทั้งนี้เพราะการขอร้องในวันกิยามะฮ์นั้น จะมีผลเฉพาะกับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขาเท่านั้น และผู้ที่จะได้รับการขอร้องต้องเป็นผู้ที่ศรัทธาและปฏิบัติความดี ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้วโกรธนั้น พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับการขอร้องใดๆ ทั้งสิ้น แม้ว่าผู้ขอร้องจะเป็นมะลาอิกะฮ์ที่ใกล้ชิด หรือนบีที่ทรงเกียรติก็ตาม

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การขอร้องในวันกิยามะฮ์เป็นสิทธิพิเศษที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัยเท่านั้น ไม่ใช่ทุกคนจะได้รับสิทธิ์นี้
2. ความศรัทธาและการปฏิบัติความดีในโลกดุนยาคือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้เราได้รับความเมตตาและการขอร้องในวันปรโลก
3. การพึ่งพาการขอร้องของผู้อื่นโดยไม่มีความศรัทธาและการงานที่ดีของตนเองนั้น ไม่เป็นประโยชน์อันใดในวันสุดท้าย
4. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์จะไม่ทรงรับการขอร้องสำหรับผู้ที่ปฏิเสธพระองค์ แม้ผู้ขอร้องจะเป็นผู้ที่มีเกียรติเพียงใดก็ตาม
5. เป็นการเตือนให้เรารีบเร่งทำความดีและแสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์ก่อนที่วันแห่งการตอบแทนจะมาถึง ซึ่งในวันนั้นทรัพย์สิน วงศ์ตระกูล หรือการขอร้องของผู้อื่นจะไม่เกิดประโยชน์ใดๆ เลย