Sure Müddessir — Ayet 48

Kelime Anlamları:

• Şefaat: Aracılık etme, bir kimse için af ve bağışlanma dileme.
• Şafiîn: Şefaat edenler, aracı olanlar (melekler, peygamberler ve salih kullar).

Tefsir:

Bu âyet, kıyamet gününde günahkâr kâfirlerin içinde bulunduğu dehşet verici durumu tasvir etmektedir. Onlar, cehennem azabını gördüklerinde kurtuluş için çare ararlar; ancak o gün hiçbir şefaatçinin aracılığı onlara fayda vermeyecektir. Melekler, peygamberler ve salih kullar dâhil olmak üzere bütün şefaat edebilecek kimselerin aracılığı bile bu azabı onlardan uzaklaştıramayacaktır. Çünkü şefaatin kabul olmasının ön şartı, Allah'ın o kişiden razı olması ve şefaat edilene izin vermesidir. Oysa bu kimseler, dünya hayatında Allah'ı inkâr etmiş, O'na ortak koşmuş ve peygamberlerin davetini reddetmişlerdir. Bu yüzden onlar, Allah'ın rızasından mahrum kalmışlar ve şefaatten nasipsiz olmuşlardır.

Bu âyet, Müslümanlara çok önemli bir ders vermektedir: Kurtuluş, sadece Allah'ın rahmetine ve rızasına ermekle mümkündür. Şefaat, Allah'ın iznine bağlıdır ve O'nun razı olduğu kullara mahsustur. Öyleyse ey Müslüman! Sen, dünyada iken Allah'ın rızasını kazanmaya çalış; O'nun emirlerine uy, yasaklarından sakın. Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) şefaati, ümmetine bir müjdedir; ancak bu şefaat, iman edip salih amel işleyen ve Allah'ın rızasını kazanan kullar için olacaktır. Rabbimiz, bizleri şefaatten mahrum kalanlardan değil, rızasına eren ve Peygamberimizin şefaatine nail olan kullarından eylesin. Âmin.