سورت مدثر — آیت 55

د کلمو معناګانې:

• فَمَن شَاءَ: نو څوک چې وغواړي.
• ذَكَرَهُ: د هغه (قرآن) یاد وکړي، یعنې په هغه پند واخلي او عمل وکړي.

تفسیر:

دا آیت د تېر آیت (۵۴) سره تړاو لري چې ویلي یې دي: «کَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ» (نه، بېشکه دا (قرآن) یوه پندونکې خبره ده). نو دلته وایي چې دا قرآن په رښتیا یوه ښکاره او بشپړه پندونکې خبره ده، نو څوک چې وغواړي چې له دې پند واخلي، هغه به یې یاد کړي، یعنې به یې ولولي، په هغه به پوه شي، او له هغه به پند واخلي. خو دا یادونه او پند اخیستل یوازې د الله تعالی په مشیت او هدایت سره ممکن دي؛ ځکه چې که الله تعالی وغواړي چې یو څوک هدایت ومومي، هغه به یې هدایت کړي، او که نه وغواړي، نو هېڅوک یې هدایت نه شي کولی. نو دا آیت د قرآن د پند اخیستلو لپاره د انسان هڅه او کوښښ ښیي، خو په ورته وخت کې دا هم روښانه کوي چې بریالیتوب د الله تعالی په مرسته پورې تړلی دی.

فایدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې قرآن کریم د پند او نصیحت لپاره یوه بشپړه او کافي سرچینه ده، او هر څوک چې وغواړي، کولی شي له دې څخه ګټه پورته کړي.
• دا موږ ته دا هم ښیي چې د قرآن د پند اخیستلو لپاره باید زموږ خپله خوښه او هڅه وي، خو په همدې وخت کې باید له الله تعالی څخه د هدایت غوښتنه هم وکړو، ځکه چې هدایت یوازې د الله تعالی په لاس کې دی.
• دا آیت د الله تعالی د رحمت او فضل یادونه کوي چې هغه خپلو بندګانو ته د هدایت دروازه پرانیستې ده، او هر څوک چې په رښتینې نیت سره د قرآن په لور راشي، الله تعالی به یې ملاتړ وکړي.
• دا موږ ته دا هم ښیي چې قرآن کریم د هر چا لپاره د پند اخیستلو وړ دی، که هغه عالم وي یا عامي، ځکه چې دا د الله تعالی له لوري رالېږل شوی کتاب دی او په هغه کې د هر چا لپاره هدایت او رحمت دی.