Surat Al-Qiyamah — Ayat 14

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• بَلِ (bal): tegesé "malah" utawa "ngluwihi iku", minangka tembung sing mbalikake pangira sadurungé.
• الْإِنسَانُ (al-insān): manungsa.
• عَلَىٰ نَفْسِهِ (ʿalā nafsi-hi): marang awake dhéwé.
• بَصِيرَةٌ (baṣīrah): saksi, bukti sing cetha, utawa pangertèn sing landhep. Ing kéné tegesé dadi saksi lan bukti marang awake dhéwé.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki Allah SWT ngandhakake menawa manungsa iku dadi saksi lan bukti marang awake dhéwé. Ora perlu ana sing nyekseni saka njaba, amarga awaké dhéwé — tangané, sikilé, mripaté, kupingé, lan sakabèhing perangan awak — bakal dadi saksi ing dina kiyamat marang apa sing wis dilakoni. Malah para malaikat sing nyathet amal uga dadi saksi. Dadi, sanajan manungsa nyoba golek alesan utawa ngapusi kanggo mbela awake dhéwé, ora bakal bisa ndhelikake kasunyatan. Awaké dhéwé dhéwé sing bakal mbukak kabeh tumindaké. Mula ayat iki nudhuhake menawa saben wong tanggung jawab marang awake dhéwé, lan ora ana alesan sing bisa nylametake saka tanggung jawab mau.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Kita dadi eling menawa saben tumindak bakal dipertanggungjawabake, mula kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang Allah lan dadi pangeling supaya ora gampang nglakoni dosa.
• Kita dielingake menawa ora ana sing bisa ndhelikake saka pangadilan Allah, mula kudu tansah mertobat lan nyuwun pangapura.
• Iki nudhuhake kaadilan Allah sing sampurna, lan nuwuhake pangarep-arep menawa wong sing taqwa lan nindakake kabecikan bakal oleh ganjaran sing becik.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat sinau Al-Qur'an lan nglakoni ajarané, amarga Al-Qur'an iku pituduh sing cetha kanggo urip ing donya lan akhirat.