சூரா அல்-கியாமா — வசனம் 14

சொற்களின் விளக்கம்:

• بَصِيرَةٌ: இங்கே "சாட்சி" அல்லது "காணும் திறன்" என்று பொருள். இது மனிதனின் உறுப்புகள், அவனது செயல்களைக் காணும் ஆற்றல், அல்லது அவனது மனசாட்சி என்று விளக்கப்படுகிறது.

விளக்கம்:

மனிதன் தனது நன்மை தீமைகளை நன்கு அறிந்தவன். அவன் எந்தச் செயலைச் செய்தாலும், அது நல்லதோ கெட்டதோ, அதைப் பற்றி அவனுக்கு முழு விழிப்புணர்வு உண்டு. அவன் தனக்குத்தானே சாட்சியாக இருக்கிறான். அவனது கண்கள், காதுகள், கைகள், கால்கள் போன்ற உறுப்புகள் அவன் செய்த செயல்களுக்குச் சாட்சியாக நிற்கும். மேலும், அவனைக் கண்காணிக்கும் வானவர்களும் அவனது செயல்களைப் பதிவு செய்கின்றனர். எனவே, மறுமை நாளில் அவன் எத்தனை சாக்குப்போக்குகளைக் கூறினாலும், அவை பயனளிக்காது. ஏனெனில், அவனது சொந்த உறுப்புகளும், அவனது மனசாட்சியும் அவனுக்கு எதிராகச் சாட்சியம் கூறும். அவன் தனது குற்றங்களை மறைக்க முயன்றாலும், அவனது உடல் உறுப்புகள் அவற்றை வெளிப்படுத்திவிடும்.

பயன்கள்:

• மனிதன் தனது செயல்களுக்கு முழுப் பொறுப்பாளி என்பதை உணர வேண்டும். அவன் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் பதிவு செய்யப்படுகிறது.
• பாவங்களைச் செய்துவிட்டு, அவற்றை மறைக்க முயல்வது அல்லது சாக்குப்போக்கு கூறுவது வீண் வேலை. ஏனெனில், அவனது சொந்த உறுப்புகளே அவனுக்கு எதிராகச் சாட்சியம் கூறும்.
• இந்த உலகில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு நன்மைக்கும் தீமைக்கும் கணக்குக் கேட்கப்படும் என்பதால், நாம் நம் வாழ்க்கையை நேர்மையாகவும், இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு ஏற்பவும் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
• இறைவன் நமக்கு வழங்கியுள்ள உறுப்புகள் நமக்கு ஆதரவாக இருக்க வேண்டுமெனில், அவற்றை நல்ல வழிகளில் பயன்படுத்த வேண்டும். தீய செயல்களுக்குப் பயன்படுத்தினால், அவையே நமக்கு எதிராகச் சாட்சியாக மாறிவிடும்.
• இந்த வசனம் மனிதனின் உள்ளுணர்வை (மனசாட்சி) உயர்த்திக் காட்டுகிறது. ஒவ்வொருவரும் தனது செயல்களைத் தானே ஆராய்ந்து, நல்லதைச் செய்து, தீமையை விட்டு விலக வேண்டும்.